جان ریدلی فیلمنامه نویس «۱۲ سال بردگی» براساس فیلمنامه خودش برای اولین بار پشت دوربین قرار می گیرد.

این پروژه که هنوز اسمی ندارد درباره حادثه و شورش های شهر لس آنجلس در سال ۱۹۹۲ است و قرار است فیلمبرداری بهار سال ۲۰۱۶ شروع شود.

در سال ۱۹۹۲ ناآرامی های در شهر لس آنجلس به وجود آمد که علتش آزار و کتک هایی بود که موتور سواری به نام رادنی کینگ از چهار پلیس شهر لس آنجلس دید.

این حادثه به یکی از بدترین اغتشاشات داخلی آمریکا در قرن بیستم بود و به مرگ پنجاه نفر و زخمی شدن بیش از دو هزار نفر و یک میلیارد خسارت به اموال و  امکان منتهی شد.

برایان گریزر تهیه کننده فیلم است. کمپانی های برود گرین پیکچرز و ایمجین اینترتینمنت سرمایه گذاری این فیلم را برعهده دارند.

به گزارش مهر به نقل از روزنامه اسکرین، جان ریدلی برای فیلمنامه «۱۲ سال بردگی» برنده اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی در سال ۲۰۱۳ شده است.

مقاله قبلیقهرمان کانادایی بحران گروگان‌گیری سفارت آمریکا در تهران درگذشت
مقاله بعدیروزنامه «جمهوری اسلامی»: حکم اعدام سلمان رشدی هنوز به قوت خود باقی است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده