وینچنتسو چرامی نویسنده‌ای که بیشتر با روبرتو بنینی کار می‌کرد و برای فیلم «زندگی زیباست» نامزد اسکار شد، از دنیا رفت.

به گزارش خبرآنلاین، این نویسنده و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی چهارشنبه در 72 سالگی درگذشت.

وینچنتسو چرامی برای فیلم برنده سه جایزه اسکار «زندگی زیباست» به کارگردانی روبرتو بنینی نامزد اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی بود.

او امسال جایزه دیوید دی دوناتلو یک عمر دستاورد را دریافت کرد که از آن به عنوان معادل ایتالیایی جایزه اسکار یاد می‌شود.

چرامی همکار ثابت بنینی بازیگر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان ایتالیایی بود. او یکی از فیلمنامه‌نویسان فیلم «شیطان کوچک» (1988) به کارگردانی بنینی با بازی والتر ماتائو همین طور «پینوکیو» در 2002 و «ببر و برف» در 2005 بود.

vincenzo

این نویسنده متولد رم زیر نظر پی‌یر پائولو پازولینی فیلمساز ایتالیایی به سینما علاقه‌مند شد که در مدرسه معلم او بود. چرامی بعدها با دختر عموی پازولینی ازدواج کرد.

چرامی اولین بار زمانی به عنوان یک نویسنده به شهرت رسید که اولین رمانش با عنوان «یک مرد کوچک متوسط» در سال 1977 مبنای فیلمی محبوب به کارگردانی ماریو مونیچلی با بازی آلبرتو سوردی کمدین ایتالیایی شد.

چرامی کار در سینما را از اواخر دهه 1960 شروع کرد و به عنوان نویسنده و فیلمنامه‌نویس در بیش از 40 پروژه سینمایی و تلویزیونی کار کرد.

مقاله قبلیپشت صحنه فیلم «صدای انسان» با بازی «سوفیا لورن»به همراه تصاویر..
مقاله بعدیسینماگران تجمع کننده در برابر خانه سینما: به شمقدری اعتماد نداریم..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.