«كوئنتين تارانتينو» براي پروژه جديد سينمايي اش بار ديگر به دنبال ژانر وسترن مي رود.

اين كارگردان مطرح كه به تازگي اسپاگتي وسترني تحت عنوان «جانگو آزاد شده» را روي پرده برده ، اعلام كرده كه فيلم جديدش نيز در ژانر وسترن خواهد بود.

«تارانتينو» طي حضورش در برنامه «تو نايت شو» (to night show) به «جان لنو» مجري با سابقه گفت ‌: هيچگاه در انتخاب سوژه و ژانر فيلم محدوديت نداشتم ولي كارگرداني آثار و سترن اولين انتخاب من است و ترجيح ميدهم پروژه جديد سينمايي آينده را در ژانر وسترن بسازم .

وي افزود ؛ حين توليد وسترن «جانگو آزاد شده» اوقات خوشي داشتيم. عاشق فيلمهاي وسترن هستم و بعد از اينكه ياد گرفتم چطور يك فيلم وسترن بسازم، مي خواهم فيلم ديگري در اين ژانر توليد كنم. هر چند اين فيلم ادامه «جانگو» نخواهدبود.

به گزارش سینما خبر؛ «تارانتينو» سخني از محتواي فيلم جديدش به ميان نياورد . او همچنين شايعات ساخت قسمت سوم فيلم «بيل را بكش» را رد كرد.

مقاله قبلیقسمت جديد «جمعه سيزدهم» سال 2015 اكران مي شود
مقاله بعدیغیبت غیر موجه احمدی‌نژاد در دادگاه منجر به جلب او می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.