روز چهارشنبه ۱۲ شهریورماه زندانی علی جهان تیغ ۶۰ ساله پس از چند روز بیماری حاد و سخت و عدم درمان موثر، در بند ۶ زندان زاهدان جان باخت.این زندانی ۷ سال پیش به اتهام قتل همکارش در شهرداری دستگیر و محکوم به اعدام شده بود.

زندانی علی جهان تیغ از تهی دستان جامعه بود به قدری که خانواده وی امکان آمدن به ملاقتش را نداشتند و با کمک سایر زندانیان مشکلات مالی خود را حل می کرد.
فرزند این زندانی نیز ۲ سال پیش به اتهام داشتن مواد مخدر در زندان بیرجند به دار آویخته شد.

سرقتهای هزار میلیاردی آخوندها و کارگزاران آنها از اموال عمومی باعث شده است که اکثریت مردم ایران در فقر و گرسنگی بسر ببرند. این سیاست جنایتکارانه توسط آخوند علی خامنه ای جنایتکار علیه بشریت و جنایتکار جنگی که اموال عمومی مردم ایران را صرف عوامل خویش برای سرکوب خونین مردم ایران و صرف ترور و جنگ افروزی در منطقه و جهان می نماید گرفته می شود.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران فوت این زندانی را به دلیل عدم درمان در زندان به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر برای پایان دادن به کشتارها در ایران خواهان ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
۱۴ شهریورماه۱۳۹۳ برابر با۰۵ سپتامبر ۲۰۱۴
گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیقاسم سلیمانی می‌تواند با مقامهای نظامی آمریکایی در عراق همکاری کند
مقاله بعدیفستیوال تورنتو با فیلم رابرت داونی جونیور افتتاح شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.