در نخستین رده‌بندی تیم‌های ملی فوتبال جهان در سال ۲۰۲۲، ایران بدون تغییر نسبت به گذشته در رتبه اول آسیا و ۲۱ جهان باقی ماند.

اولین رده‌بندی تیم‌های ملی فوتبال جهان در سال ۲۰۲۲ میلادی اعلام شد که شاگردان دراگان اسکوچیچ بدون صعود یا سقوط نسبت به ماه دسامبر ۲۰۲۱، در رتبه ۲۱ جهان و اول آسیا قرار گرفتند.

در این رده‌بندی، کلمبیا و ولز تیم‌های ۱۹ و ۲۰ و تیم‌های پرو و ژاپن در رتبه ۲۲ و ۲۳ فیفا قرار گرفته‌اند. شاگردان اسکوچیچ با وجود کسب دو پیروزی متوالی مقابل عراق و امارات، در رده‌بندی جهانی صعودی نداشتند.

آخرین رده‌بندی فیفا، دو ماه بعد و قبل از انتخابی جام جهانی اعلام خواهد شد که ملاک ارزیابی تیم‌ها برای قرار گرفتن در سیدهای چهارگانه هستند و به ترتیب جدول رده‌بندی فیفا ارزیابی خواهد شد.

رسانه‌های ورزشی نوشتند؛ رده‌بندی ۲۱ تیم برتر فیفا به این شرح است:

۱- بلژیک
۲- برزیل
۳- فرانسه
۴- آرژانتین
۵- انگلیس
۶- ایتالیا
۷- اسپانیا
۸- پرتغال
۹- دانمارک
۱۰- هلند
۱۱- آلمان
۱۲- مکزیک
۱۳- آمریکا
۱۴- سوییس
۱۵- کرواسی
۱۶- اروگوئه
۱۷- سوئد
۱۸- سنگال
۱۹- کلمبیا
۲۰- ولز
۲۱- ایران

مقاله قبلیدر سالروز « هیچ »!
مقاله بعدیاکسیوس: احیای «برجام» شامل انهدام سانتریفیوژهای پیشرفته جمهوری اسلامی نمی‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.