دانشمندان برای اولین بار نقشه ای از نواحی “حیات وحش” اقیانوس های جهان تهیه کرده اند.
این مناطق از فعالیت های انسانی مثل ماهیگیری، آلودگی و کشتیرانی کمترین تاثیر را پذیرفته اند.
تیم محققان به سرپرستی دانشمندان استرالیایی در دانشگاه کوئینزلند دریافت که فقط ۱۳.۲ درصد اقیانوس های جهان را می توان بکر تلقی کرد که بیشتر آنها در آب های بین المللی دور از جمعیت های انسانی است.
اما تعداد انگشت شماری از نواحی ساحلی از جمله تپه های مرجانی دیگر در این طبقه بندی جا می گیرند.
تپه های مرجانی در میان متنوع ترین زیستگاه های آبی هستند. شمار بزرگی از گیاهان و گونه های حیوانی در آنها زیست می کنند و تصور می شود که در حیات دریایی نقشی حیاتی داشته باشند.
تعریف “حیات وحش” دریایی چیست؟
کندال جونز نویسنده اصلی این مقاله گفت: “این جایی است که محیط و اکوسیستم اساسا بدون اختلال ناشی از فعالیت انسانی عمل می کند.”
او که محقق “انجمن حفاظت از حیات وحش” (دبلیو سی اس) است به بی بی سی گفت: “مطالعات نشان داده نقاطی که از فعالیت شدید انسانی در امان مانده از تنوع زیستی و تنوع ژنتیکی بالایی برخوردار است اما ما نمی دانستیم که این نواحی را کجا می شود پیدا کرد.”
جونز و سایر دانشمندان سعی کردند تاثیر ۱۵ فعالیت انسانی بر محیط های اقیانوسی جهان را ارزیابی و نقشه آن را تهیه کنند.
برای این کار داده های ماهواره ای، مسیر تردد کشتی ها و گزارش های آلودگی که کشورهای مختلف ارائه کردند تحلیل شد.
سطح باقی مانده
این تیم دریافت که بیشتر نواحی تعریف شده به عنوان “حیات وحش” در ناحیه قطب شمال، قطب جنوب و اطراف جزایر میانی اقیانوس آرام یا در نقاط دورافتاده ای که فعالیت انسانی در آنها محدود است قرار می گیرد.
در این میان نواحی دریایی تحت حفاظت فقط حاوی ۴.۹ درصد نواحی حیات وحش دریایی بودند.
آقای جونز همچنین اشاره کرد که نواحی بکر جهان با کاسته شدن از سطح یخ های قطب شمال اکنون به طور بالقوه در معرض آسیب قرار خواهد گرفت.
او می گوید که هرچند ماهیگیری یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذاری بر دریاهاست اما بسیاری از مشکلات اقیانوس ها از خشکی نشات می گیرد.
آب جاری شده از نواحی کشاورزی به دریاها، مواد شیمیایی مراکز تولید صنعتی و پلاستیکی که از طریق رودها به دریاها می رسد همگی از عوامل اخلال در حیات دریایی هستند.
به گزارش بی بی سی؛ سازمان ملل درحال حاضر درحال بررسی متممی الزام آور به کنوانسیون قانون دریاها با هدف حفاظت و استفاده قابل دوام از آب های بین المللی است – حفاظتی که هم اکنون وجود ندارد.
