بنابه گزارشات رسیده فعال کارگری شاهرخ زمانی پس از ۳۵ روز اعتصاب غذا، بازجویان وزارت اطلاعات را وادر به تن دادن به خواسته هایش نمود و پیروزمندانه به زندان گوهردشت کرج باز گردانده شد.

روز دوشنبه ۲۵ فروردین ماه فعال کارگری شاهرخ زمانی پس از ۳۵ روز اعتصاب غذا با وادار کردن بازجویان وزارت اطلاعات به تن دادن به خواسته هایش مبنی بر بازگرداندنش به زندان گوهردشت کرج به اعتصاب غذای خود پایان داد.

شرایط جسمی فعال کارگری شاهرخ زمانی در اثر اعتصاب غذای طولانی مدت حاد و ازکاهش شدید وزن رنج می برد.در حدود ۲۰ کیلو از وزن وی کاسته شده است. علیرغم ضعف جسمی و فشارهای غیر انسانی که در زندان قزل حصار بر او وارد کرده بودند اما روحیه ای قوی و استوار داشت.

این فعال کارگری نزدیک به ۲ روز در قرنطینه زندان گوهردشت کرج نگهداری می شد تا اینکه روز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه حوالی ساعت ۱۵:۳۰ به سالن ۱۲ بند ۴ زندان گوهردشت کرج کنار سایر زندانیان سیاسی بازگردانده شد.

حوالی ساعت ۱۶:۰۰ همان روز در حالی که تمامی زندانیان سیاسی از بازگشت پیروزمندانه وی به این سالن خوشحال بودند و از وضعیت و شرایطی که در این مدت بر وی گذشته بود می پرسیدند و او به همبندیانش توضیح می داد، توسط مردانی رئیس زندان، احضار و وی را از سالن زندانیان سیاسی به بند ۳ زندان گوهردشت کرج منتقل کردند و حتی به او اجازه بردن وسایل شخصی اش داده نشد .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،انتقال زندانیان سیاسی به بند مجرمین عادی و وادار کردن آنها به اعتصاب غذا به منظور تحت فشار قرار دادن آنها را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات عملی برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۷ فروردین ۱۳۹۲ برابر با۱۵ آوریل ۲۰۱۴

مقاله قبلیما در ایران شهروند درجه 2 نداریم!!
مقاله بعدیانتقال فعال کارگری شاهرخ زمانی از زندان گوهردشت کرج به نقطه نامعلومی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.