تعداد بسیار کمی از انسان‌ها این فرصت را داشته‌اند که زمین را با تمام زیبایی‌اش از فضا ببینند و حتی تعداد بسیار کمتری توانسته‌اند این تجربه را از سطح ماه داشته باشند.

در حقیقت، باشکوه‌ترین نما از سیاره سوم از سوی خورشید که ممکن است بیشتر انسانها بتوانند از آن لذت ببرند، از دریچه هواپیمایی در ارتفاع 12 کیلومتری خواهد بود.

البته با تلاش‌های سازمان ناسا و به لطف تصاویر زمین از فضا که توسط ماموریت‌های فضایی سرنشین‌دار و بدون سرنشین به زمین ارسال شده، مشاهده زمین از دیدگاه بیگانگان فضایی برای همه انسانها میسر شده است.

جدیدترین تصاویر از زمین که اخیرا توسط فضاپیمای کاسینی از مدار سیاره زحل ثبت شده، سیاره ما را به شکل یک لکه آبی رنگ در فاصله بین حلقه‌های زحل نمایش داده‌اند.

کاسینی که از سال 2004 در اطراف این سیاره حلقه‌دار می‌چرخد، تصاویر خود را از فاصله حدود 1450 کیلومتری ثبت کرده که سومین مجموعه از تصاویر زمین از فضای خارجی به شمار می‌رود. اما به نوشته مجله دیسکاور، طیف گسترده‌ای از تصاویر ثبت شده از مسیرهای نزدیکتر وجود دارند که زمین را از هر زاویه ممکن و قابل تصور نمایش داده‌اند.

در همان روز که مردم زمین یک عکس دسته‌جمعی را در برابر دوربین کاسینی به ثبت رساندند، فضاپیمای مسنجر نمای جالبی از کل منظومه شمسی را به تصویر کشید.

این تصویر به نمایش نمایی از وسعت منظومه شمسی پرداخته که سیارات مختلف در آن به شکل نقاط ریز نور مشخص شده‌اند.

در حالی که فضانوردان آپولو در زمان کاوش در ماه تصاویری را از طلوع زمین به ثبت رسانده بودند، فضاپیمای ژاپنی کاگویا در گامی بهتر در سال 2007 به ثبت تصاویر و فیلمی از زمین در حال غروب در افق ماه پرداخت.

ما همه تصاویر خورشید‌گرفتگی از منظر زمین را مشاهده کرده‌ایم اما تصاویر جالب مدارگرد اکتشافی ماه در سال 2010 به ثبت لحظاتی پرداخته که ماه در برابر خورشید و زمین قرار گرفته است.

در این تصاویر،‌ سایه ماه بر روی زمین در سواحل آلاسکا به نمایش درآمده است.

یکی دیگر از تصاویر جالب شامل نمای هلال نور طبیعی بر روی زمین در زمان درخشش خورشید بر یک سوی سیاره توسط فضاپیمای روزتای سازمان فضایی اروپا بوده در حالی که در سوی دیگر نورهای مصنوعی شهرهای بزرگ که هنوز در تاریکی شب قرار دارند در تضاد با آن قرار گرفته‌اند.

منطقه نور طبیعی خورشید کاملا به شکل هلالی در زیر سیاره نمایش داده شده است.

تصویر دیگر شامل نمایش زمین از زیر توسط فضاپیمای NEAR در سال 1998 است.

به گزارش ایسنا،این عکس که از فاصله 400 هزار کیلومتری ثبت شده، زمین را از بخش قطب جنوب با نیمی از سیاره در معرض خورشید و نیم دیگر در تاریکی نمایش داده است. همچنین می‌توان ماه را نیز در فاصله دورتر مشاهده کرد.

مقاله قبلیاسدی: مرگ بر آمریکا به منزله اعوذبالله من الشیطان الرجیم
مقاله بعدیتیم ملی تکواندو با پیروزی برابر کره جنوبی به نیمه نهایی راه يافت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.