تحقیقات جدید نشان داده فسیلی که ۱۸ سال قبل کشف شده، در حقیقت یک نمونه نادر است که به یک پستاندار و ۳۸ فرزند او تعلق دارد و ۱۸۵ میلیون سال قبل در عصر ژوراسیک می زیسته اند.
تحقیقی جدید روی بقایای یک فسیل نشان می دهد حدود ۱۸۵ میلیون سال قبل یک پستاندار  و ۳۸ فرزندش می زیسته اند.

این دایناسور به نام Kayntatherium Wellesi به یکی از خانواده های مرتبط با پستانداران متعلق است که در اوایل عصر ژوراسیک می زیسته است. جالب آنکه تعداد فرزندان کشف شده او دو برابر فرزندان هرگونه پستانداری در آن عصر است. به عبارت دیگر تولید مثل این دایناسور تاحدودی شبیه یک خزنده بوده است.

علاوه بر آن فرزندان این دایناسور مغزهای بسیار کوچکی داشته اند که نشاندهنده تحول پستانداران است.

کشف این دایناسور و ۳۸ فرزندش بسیار نادر است. هرچند هیچ گونه پوسته تخم دایناسوری در این محل کشف نشد، اما به گفته دانشمندان احتمالا بچه دایناسورها هنگام مرگ هنوز در حال رشد داخل تخم خود بودند یا تازه از تخم بیرون آمده بودند.

به گزارش مهر به نقل از لایو ساینس، این فسیل ها بیش از ۱۸ سال قبل در شمال شرقی ایالت آریزونا در آمریکا کشف شده بودند. نخست تصور می شود فسیل کشف شده فقط حاوی یک نمونه است اما تحقیقات بعدی نشان داد این نظریه اشتباه بوده است.

 

مقاله قبلیاحتمالا سطح زیرین مریخ سرشار از اکسیژن است
مقاله بعدیآمریکا گلرخ ابراهیمی و محمدعلی طاهری را به فهرست ویژه زندانیان عقیدتی اضافه کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.