جشنواره فیلم تورنتو به عنوان یکی از مهمترین جشنواره‌های سینمایی در آمریکای شمالی از دیروز فرش قرمز خود را زیر پای ستارگان فیلم‌های مطرح جهان پهن کرد.

فیلم «قاضی» ساخته دیوید دابکین و با نقش‌آفرینی رابرت داونی جونیور و رابرت دووال با پیش‌نمایش جهانی پر زرق و برق خود فستیوال فیلم تورنتو را افتتاح کرد. دابکین در حالیکه روی صحنه ایستاده بود گفت: فکر می‌کنم کارمان را خوب انجام دادیم که موفق به کسب پیش‌نمایش جهانی فیلم شدیم.

دابکین دلیل خوبی هم برای تجلیل از تورنتو دارد. فیلم جدید او که توسط کمپانی‌های برادران وارنر و ویلج رودشو ساخته شده، در ابتدا و قبل از اینکه به بخش شب افتتاحیه منتقل شود، قرار بود در بخش نمایش‌های ویژه به نمایش دربیاید.

دابکین مجموعه بازیگران پرستاره‌اش را که شامل ویرا فارمیگا، وینسنت دی اونفوریو، جرمی استرانگ و دکس شپرد می‌شدند معرفی و از کمپانی برادران وارنر برای حمایت از فیلمش تشکر کرد. او گفت: این از آن مدل فیلم‌ها نیست که خیلی زیاد در هالیوود ساخته شود.

رابرت داونی جونیور هم وقتی روی صحنه رفت از نقش‌آفرینی رابرت دووال به عنوان پدرش در کسوت قاضی شهر تجلیل کرد و گفت: یک فیلم تنها به خوبی شخصیت عنوانش است. متاسفانه، من قاضی نیستم. این فیلم درباره قضاوت است، درباره خانواده، درباره مصالحه و رهایی؛ اما بیشتر از همه در حقیقت درباره یک پدر است. و این پدر باید کوهی باشد که هنک راهی برای بالا رفتن از آن پیدا می‌کند.

به گزارش  مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، فستیوال فیلم تورنتو که از دیروز پنج شنبه چهارم شروع به کار کرده تا روز چهاردهم ماه سپتامبر ادامه خواهد داشت.

مقاله قبلیفوت یک زندانی در زندان مرکزی زاهدان به دلیل عدم درمان
مقاله بعدیمخالفت رابرت دنیرو با ازدواج نوه‌اش
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.