نه به اعدام! بررسی محکومان به اعدام، بهویژه در پروندههای مواد مخدر، حقیقتی خونآلود را فریاد میزند: اینان نه مجرم، بلکه قربانیان سیستمیاند که فقر را جرمانگاری میکند! فرزندان طردشدگان! انسانهایی که نظام قدرت آنان را پیشاپیش محکوم کرده است!
اعدام در این ساختار فاسد، نمایش وحشیانهی سرکوب طبقاتی است! نه به اعدام! چوبههای داری که فقط گردن محرومان را نشانه میگیرد! تجسم عریان خشونتی سازمانیافته که فقرا را به جرم فقیر بودن به مسلخ میبرد!
این نه عدالت، که قتلعام سازمانیافتهی فرودستان است! این نه قانون، که سند رسمی جنایت علیه بشریت است! نه به اعدام! این نه مجازات، که انتقام ثروتمندان از گرسنگان است!
اعدام هرگز پاسخگوی ظلم نیست؛ بلکه خود ظلمی مضاعف است. چرخهی خشونت را با خشونت نمیتوان پایان داد. عدالت واقعی در ریشهکن کردن فقر، نابرابری و تبعیض است، نه در گرفتن جان انسانها. نه به اعدام! آری به عدالت اجتماعی!
