اصغر فرهادی با تاکید بر اینکه «یک حبه قند» با بدسلیقگی برخی امکان حضور در اسکار را نداشت از اینکه رضا میرکریمی این بار با فیلم تازه اش «امروز» به اسکار می رود ابراز خرسندی کرد.

اصغر فرهادی کارگردان مطرح سینمای ایران در حاشیه رونمایی از کتاب «هفت فیلمنامه از اصغر فرهادی» در پاسخ به خبرنگاران درباره نظرش نسبت به حضور فیلم «امروز» به کارگردانی رضا میرکریمی در اسکار اظهار کرد: هنوز این فیلم را ندیده ام اما خوشحالم که میرکریمی که یک بار قرار بود فیلم «یک حبه قند» به کارگردانی او از طرف ایران به اسکار معرفی شود اما بدسلیقگی کردند و آن را نفرستادند این بار قرار است با فیلم جدیدش در اسکار شرکت کند اما متاسفانه من هنوز این فیلم را ندیده ام.

وی در پاسخ به پرسش خبرنگار دیگری درباره شایعاتی که مبنی بر فیلمسازی او در خارج از کشور شنیده می شود، تصریح کرد: خیر، من در جزایر اسپانیا فیلمی کار نمی کنم این هم از آن شایعاتی است که خودم هم آنها را می شنوم اما حقیقت ندارد. من فیلمنامه ای دارم که قرارست در کشور مصر، اسپانیا رخ بدهد. پیش قرارداد این فیلم نیز بسته شده است اما من هنوز درباره تاریخ شروع این پروژه توافق نکردم.

وی از ذکر عنوان و تم فیلم جدیدش پرهیز کرد و گفت: اصلا ممکن است فیلم بعدی ام در ایران باشد.

فرهادی یادآور شد: شایعاتی در خارج از کشور درباره من می گویند که گاهی یکی از آنها غلط در می آید و گاهی یکی درست. من هنوز در مرحله ای نیستم که تصمیم بگیرم کارم در کجا خواهد بود و نمی دانم فیلمم در ایران ساخته می شود یا خارج از آن. همه چیز به فیلمنامه بستگی دارد و هنوز در مرحله ای نیستم که بگویم کارم در کجا ساخته می شود.

کارگردان فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» درباره جدی ترین فیلمنامه ای که به ساخت آن فکر می کند، توضیح داد: من فیلمنامه آماده ای دارم که در سالهای گذشته برای ساخت آن با یک کمپانی خارجی توافق کرده ام. آن کمپانی منتظر من است و باید آن فیلمنامه را کار کنم اما هر لحظه ممکن است طرح و یا فیلمنامه دیگری به ذهم برسد که آن کار بعدی ام بشود.

تنها برنده جایزه اسکار از ایران ادامه داد: هنوز کار بعدی من مشخص نیست اما اینکه من فیلمی بیرون از ایران طبق تعهدی که دارم بسازم قطعی است. یک فیلمنامه آماده دارم و دیگری در حال نگارش است.

این کارگردان درباره بحث هایی که بر سر پروانه نمایش فیلم ها پیش آمده است، گفت: من از این فضا دور بودم و از اخبار دقیق خبر ندارم اما می دانم درباره آثار کسانی که پیش از این فیلمشان پروانه نمایش دریافت کرده عده ای خارج از این دایره اظهار نظر می کنند که نه صلاحیت دارند و نه اظهارنظرهایشان صادقانه است. جزو وظایف این افراد نیز نیست که وارد این حیطه شوند.

فرهادی تاکید کرد: این افراد بهتر است کاری که از آنها خواسته شده و بابتش حقوق می گیرند انجام دهند و وارد کارهای دیگر نشوند. مرا به خیر او امید نیست شر مرسان.

به گزارش مهر؛ وی درباره مدیریت جدید سینما نیز اظهار کرد: درباره ایوبی تنها چیزی که می توانم بگویم این است که او با تمام وجود در حال تلاش است تا با همه فشارها بتواند قدمی بردارد.

فرهادی در پاسخ به اینکه آثاری چون «ارتفاع پست» و «کنعان» در کتابش قرار نگرفته اند، توضیح داد: این هفت فیلمنامه آثاری هستند که جرقه و شروع آنها با من بوده است و می شود گفت تماما متعلق به من بوده اند اما «ارتفاع پست» و «کنعان» فیلمنامه هایی نیستند که با من شروع شده باشند بلکه من به عنوان کسی که ایده کس دیگری را نوشته، وارد شده ام. بنابراین این دو اثر را در این مجموعه نگذاشته ام.

مقاله قبلینرگس محمدی: کاهش خشونت علیه زنان در گرو تغییر قوانین تبعیض آمیز است
مقاله بعدی«لوسی» رکورد فیلم‌های فرانسوی در جهان را شکست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.