فیلم «فرزندان» ساخته یاسر طالبی و محصول شبکه استانی مازندران به سومین دوره فستیوال فیلم کارولینا دعوت شد.

 فیلم «فرزندان» به کارگردانی یاسر طالبی و تهیه کنندگی میترا روحی منش، محصول شبکه استانی مازندران در ادامه حضورهای بین المللی به سومین دوره فستیوال Longleaf Film Festival در کارولینا دعوت شد و به رقابت خواهد پرداخت.

جشنواره فیلم Longleaf ۲۰۱۷ جشن داستان سرایی از طریق فیلم است برای درک بیشتر ما از جهان پیرامونی.

فستیوال بین المللی فیلم Longleaf از تاریخ ۱۲ تا ۱۳ می با حضور بیش از ۶۰ فیلم از سرتاسر دنیا برگزار خواهد شد.

میترا روحی منش تهیه کننده فیلم «فرزندان» پیشتر جایزه ویژه بهترین فیلم را از فستیوال های بین المللی Pembroke Taparelli Arts and Film و Reel Rose Awards و Accolade Globa l Film Festival دریافت کرده است.

یاسر طالبی در بخش کارگردانی نیز از جشنواره کارولینای شمالی «The North Carolina Film Award’s» جایزه دریافت کرد و حسن رستمانی جایزه بزرگ بازیگری را از فستیوال فیلم یاس در بخش سینمای آسیا دریافت کرد. محمود رضا مافی نیز جایزه بهترین فیلمبرداری را برای این فیلم از جشنواره مردمی عمار دریافت کرده بود.

«فرزندان» بیش از ۵۰ حضور بین المللی را تجربه کرده است.

2437929

حسن رستمانی، ویکتوریا لوشنیکووا، حسین میرزاقلی، مهرتاش سعیدی، پگاه کاکاسلطانی و هانیه جهان شاهلویی از بازیگران فیلم هستند.

به گزارش مهر،در خلاصه داستان این فیلم آمده است: زندگی بی‌دغدغه یعقوب و همسرش که با گرمای عشق یکدیگر به آرامش رسیده است با بی‌خبری از تنها پسرشان فرخ که برای ادامه تحصیل به خارج از کشور مهاجرت کرده است، دگرگون می‌شود. یعقوب در پی یافتن نشانی از پسرش سفری اودیسه‌وار را تجربه می‌کند.

مقاله قبلیاحمد کیارستمی خبر داد: «۲۴ فریم» برای کن آماده می‌شود
مقاله بعدیدو کهکشان‌ مارپیچی دوردست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.