فراخوان  جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج به  برگزاری اعتراضات گسترده در روز جهانی کارگر وشرکت عموم مردم ایران به منظور احقاق حقوق خویش  جهت اطلاع عموم و انتشار در اختیار رسانه ها  قرار داده شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان ازفعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن بیانیه به قرار زیر است:

خوشبختانه فراخوان های گوناگون به مناسبت روز جهانی کارگر ، روز معلم و روز خبرنگار به شکل یک جنبش ملی در آمده و در این فراخوان ها برای رسیدن به مطالبات اساسی ، طبقات گوناگون اجتماعی به حضور در اجتماعات ، اعتصابات ، تحصن ها و خیابان ها دعوت می شوند. در واقع از همگان خواسته می شود برای بدست آوردن حقوق اساسی می بایست متشکل شد ، متحد شد و حرکت کرد .

با نشستن ، هیچ کس به حقوق خود نخواهد رسید. علاوه بر کارگران، معلمان، پرستاران و بازنشسته ها ، دانشجویان، زنان برابری طلب و مدافعان محیط زیست و حقوق حیوانات نیز به حرکت درآمده اند. به دلیل گسترش مبارزات حق طلبانه ، ذکر خواسته های بنیادین طبقات اجتماعی در یک اعلامیه کوتاه ممکن نیست. خوشبختانه خواسته های پایه ای در اعلامیه های گوناگون که از سوی همین طبقات اجتماعی و نمایندگان آنها صادر می شود، بیان گردیده و زندانیان سیاسی نیز در۱۳ بند به این خواسته های پایه ای اشاره کرده اند.

اما در مرحله کنونی که مرحله اعتلای شرایط مبارزاتی است، می بایست به راهکارهای عملی برای رسیدن به خواسته ها اشاره کرد. رژیم جمهوری اسلامی از یکسو بدلیل دست و پا زدن در بحرانهای اقتصادی ناشی از فساد، دزدی و اختلاس های نامحدود، بی لیاقتی در اداره امور و تحریم های ناشی از پرونده ماجراجویانه هسته ای امکان اینکه شرایط اقتصادی را بهبود  ببخشد و به خواسته های اقتصادی معلم ها و کارگرها پاسخ مثبت بدهد را  ندارد.

از دیگرسو ساختار حقوقی و سیاسی اش بر پایه انحصار ، سرکوب، تفتیش عقاید و ایجاد رعب در جامعه بنا شده و نمی خواهد اجازه دهد تشکل های صنفی و سیاسی با اعتصابات و تجمعات که حقوق قانونی شهروندان است ، پا گرفته و مطلبات دموکراتیک شهروندان را نمایندگی نماید. این رژیم ایدئولوژیک و سرکوبگر حتی تحمل انجمن صنفی روزنامه نگاران که یک تشکل نیمه دولتی است را ندارد چه برسد که به سندیکای کارگران، معلمین و روزنامه نگاران و کانون نویسندگان که تشکل های دموکراتیک و مستقل هستند، امکان فعالیت بدهد.

در چنین شرایطی که از یکسو جنبش های مدنی و اجتماعی به حرکت درآمده و روزی نیست که کارگران یا معلمان یا دانشجویان و پرستاران و یا مدافعین حقوق زیستی و یا برابری طلبان جنسیتی و قومی و مخالفین جدی تبعیض های گوناگون و مخالفین اعدام و شکنجه، طرفداران آزادی بیان ، مذهب و تشکل های حزب و اجتماعات ، اعتراضی نداشته باشند.

برای اینکه همه این طبقات ، اصناف و گروههای اجتماعی رمز رسیدن به حقوق اساسی و قانونی را در خیزش های اجتماعی و نه دل خوش کردن به وعده های دلواپسین قدرت و اعتدالی های ثروت دیده اند. اما اگر قرار باشد این جرکت به نتیجه برسد می بایستی از قدرت اجتماعی کافی برخوردار باشد تا رژیم را وادار به عقب نشینی کند و لرزه بر ارکان قدرت انحصاری و سرکوبگر بیاندازد.

قدرت اجتماعی نیز در ایجاد تشکل و اتحاد همه نیروها حول خواسته های معین است . اگر در شرایط کنونی ، سندیکای موجود کارگری یا کانون ها و انجمن های صنفی معلمان، خبرنگاران، دانشجویان ، پرستاران، نویسندگان، زنان، محیط زیستی ها و مدافعین حقوق حیوانات، برابری طلبان قومی و مذهبی و مدافعین حقوق بشرنتوانند با یکدیگر ارتباط ارگانیک داشته و در قالب کنفدراسیون  ها و بویژه جبهه واحدی در آیند ، از تظاهرات و اعتصابات پراکنده هیچ نتیجه ای حاصل نخواهد شد.

اعتراضاتی که طی ۳ ماه گذشته شروع و اینک در آستانه روز جهانی کارگر و روز معلم در مرحله گسترش و اعتلای مبارزاتی است به خوبی نشان داد قدرت سرکوب رژیم به شدت کاهش یافته ، اما این مسأله اگر چه بسیار مهم است ولی کافی نیست. کارگران، معلمان، دانشجویان و پرستاران آگاه و حق طلب که پیشگام این مبارزه دموکراتیک و مردمی هستند به خوبی می دانند مرحله کنونی با ارتباط تشکیلاتی و مبارزات همزمان و هماهنگ است که می توان از طریق آن به نیروی اجتماعی قدرتمند به قصد وادار سازی رژیم برای تن دادن به خواسته های اساسی و دموکراتیک دسترسی پیدا کرد.

جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج

اردیبهشت ۱۳۹۴

فرید ازموده، امیر امیرقلی ، سهیل بابادی، محمد جراحی، ایرج حاتمی، خالد خردانی، افشین حیرتیان، شاهرخ زمانی، مهدی شاندیز، سعید شیرزاد، حشمت الله طبرزدی، علیرضا فراهانی

 

مقاله قبلیاثر باشکوهی را که یک بانوی معمار ایرانی طراحی کرده است
مقاله بعدیجشنواره کن داوران بخش رقابتی را شناخت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده