با انتخاب رومن پولانسکی کارگردان کهنه‌کار لهستانی-فرانسوی به عنوان رییس جوایز سزار، گروه‌های هوادار حقوق زنان فراخوانی برای بایکوت کردن این مراسم داده اند.

 گروه‌های حقوق زنان فرانسوی خواستار بایکوت جوایز سزار پس از انتخاب رومن پولانسکی به عنوان رییس این دوره شدند.

این کارگردان کهنه‌کار که تاکنون چهار بار جایزه سزار را برده از سال ۱۹۷۷ برای ایجاد رابطه با یک دختر ۱۳ ساله در دادگاه آمریکا تحت تعقیب قرار گرفته است.

آکادمی هنرهای و تکنیک سینما که رویداد سالانه‌ای به همین نام را در پاریس برنامه‌ریزی می‌کند روز چهارشنبه پولانسکی ۸۳ ساله را برای این عنوان افتخاری انتخاب کرد.

اکنون گروه‌های فمنیست رسما اعلام کرده‌اند: ما بسیار عصبانی هستیم و تصمیم آکادمی شرم‌آور است.

آنها افزوده‌اند: هنرمند، فیلمساز، تهیه کننده، فیلمنامه‌نویس، بازیگر و کارگردان؛ این‌ها همه واژه‌هایی برای دفاع از رومن پولانسکی هستند که آکادمی از آنها استفاده کرده است اما جواب ما این است که متشکریم آقای رییس.

این گروه با تاکید بر این که پولانسکی با توجه به شهرتش توانسته است از عواقب قانونی عملش در امان بماند از مردم خواست تا در مراسمی که در سینما شاتل در ۴ فوریه برگزار می‌شود برای اعتراض به این تصمیم شرکت کنند.

اخیرا پولانسکی از سوی دیوان عالی لهستان نیز از این جرم مبرا شناخته شد و این دادگاه اعلام کرد او را به آمریکا تحویل نمی‌دهد.

اریل فیلیپتی وزیر فرهنگ سابق فرانسه نیز در این باره از این فیلمساز دفاع کرد و گفت وی کارگردانی بزرگ است که باید این اجازه را داشته باشد تا به ریاست این مراسم برسد.

او گفت: اتفاقی ۴۰ سال پیش افتاده و درست نیست هر بار این رویداد یادآوری شود. این تنها مراسمی برای اهدای جوایز است.

یک کمیته ۶ نفره هر سال رییس افتخاری مراسم اهدای جوایز سزار را معرفی می‌کند.

در عین حال وزیر حقوق زنان در کابینه فرانسه گفت از شنیدن این خبر دچار شوک شده و تصمیم کمیته درست نبوده است.

به گزارش مهر به نقل از گاردین،شرلی کان بازیگر و تهیه کننده نیز در گفتگو با لوموند سوال کرده که آیا بازیگران و چهره‌های سینمایی حاضرند از پولانسکی جایزه بگیرند؟

مقاله قبلیعلت حکم فرما شدن سکوت در محل حادثه پلاسکو
مقاله بعدیحمله اعتراضی به سفارت جمهوری اسلامی در دانمارک، به همراه فیلم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.