نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد قدمت فرآیند مومیایی کردن اجساد در مصر باستان از قدمت سلطنت مصر باستان نیز بیشتر است.

نتایج تجزیه و تحلیل روی یک مومیایی ماقبل تاریخی حاکی از آن است که مصریان باستان حدود پنج هزار و 600 سال پیش شروع به مومیایی کردن مردگان خود کرده‌اند که هزار و 500 سال پیش‌تر از آنچه تاکنون گمان می‌شد، است.

دانشمندان با انجام آزمایش روی قدیمی‌ترین مومیایی جهان به این نتیجه رسیده‌اند که مصریان باستان زودتر از آنچه تاکنون گمان می‌شد، اجساد را مومیایی می‌کردند. قدمت این مومیایی به 3700 تا 3500 سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد و قدیمی‌ترین جسد مومیایی‌شده انسان است. این مومیایی که «S. 293» نام دارد، در موزه تورین ایتالیا نگهداری می‌شود.

یافته‌های اخیر خبر از پیشینه طول و دراز فرآیند کلاسیک مومیایی کردن در مصر باستان می‌دهد، فرآیندی که بعدها به یکی از ستون‌های نمادین و اصلی فرهنگ مصر تبدیل شد.

مومیایی S. 293 از سال 1900 در موزه تورین نگهداری می‌شود اما تا پیش از این هیچ مطالعه دقیقی روی آن صورت نگرفته بود.

دانشمندان گمان می‌کردند که مومیایی S. 293 به دلیل گرما، خشکی و شوری بیایان‌های مصر، به صورت طبیعی مومیایی شده است و هیچ دخالت انسانی در این فرآیند طبیعی وجود نداشته است.

اما در سال 2014 یک تیم تحقیقاتی با بررسی باندهای پارچه‌ای پیچیده‌شده دور این مومیایی متوجه حضور مواد شیمیایی روی آنها شد. برای اثبات این موضوع لازم بود که روی خود مومیایی آزمایش‌هایی صورت بگیرد.

نتایج آنالیزهای شیمیایی حاکی از وجود مواد شیمیایی روی این مومیایی بود. این ماده شیمیایی از روغن گیاهی، ضمغ درخت کاج، عصاره یک گیاه معطر و صمغ یک گیاه ساخته شده بود.

این ماده حاوی مواد ضدباکتری نیز بود که ماده مشابه آن در اجسادی که 2500 سال بعد (دوره‌ای که مومیایی کردن اجساد در اوج خود بود) در مصر مومیایی شده‌اند نیز دیده می‌شود.

به گزارش آنا از ساینس آلرت،  همچنین نتایج تجزیه و تحلیل‌ها روی باندهای پارچه‌ای این مومیایی نشان می‌دهد که محل دفن آن در جنوب مصر بوده است.

مقاله قبلیتشکیل گروه کاری ویژه جمهوری اسلامی در وزارت خارجه آمریکا
مقاله بعدیسیاره‌ای به داغی یک ستاره کشف شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده