فدراسیون یهودیان ایرانی ـ آمریکایی در لس‌آنجلس، با صدور بیانیه ای مسابقه‌ کاریکاتور هولوکاست در ایران را محکومکرد.

نمایشگاه کاریکاتور هولوکاست روز بیست و پنج اردیبهشت همزمان با روز استقلال اسرائیل، در تهران برپا شد.

در این بیانیه گفته می شود که مسابقه کاریکاتور هولوکاست “نه تنها در راستای انکار هولوکاست عمل می‌کند بلکه به نافیان هولوکاست رسمیت می‌بخشد.”

فدراسیون یهودیان ایرانی- آمریکایی می گوید “جمهوری اسلامی با حمایت از این مسابقه‌ ننگین درس های به جای مانده از سیاه‌ترین دوران تاریخ بشر را تهدید می‌کند و خاطره شش میلیون یهودی را که به صورت سیستماتیک توسط نازی ها و همپیمانانشان کشته شدند، به تمسخر می‌کشد.”

بیانیه فوق سپس به نقش ایران در نجات یهودیان در دوران جنگ جهانی دوم اشاره کرده و می گوید “دولت و مردم ایران و به خصوص نامدارترین آنها عبدالحسین سرداری، در نجات هزاران یهودی نقش مهمی بازی کردند که این خود ادعای رژیم کنونی را ساختگی و بی‌ارزش می‌نمایاند.”

عبدالحسین سرداری دیپلمات  ایرانی در فرانسه، در جریان جنگ دوم جهانی توانست برای شماری از یهودیان اروپایی گذرنامه ایرانی صادر کند و به فرار آنان از فضای ضدیهودی اروپای دهه چهل میلادی کمک کند. این اقدام باعث شد که آقای سرداری به شیندلر ایرانی معروف شود.

فدراسیون یهودیان ایرانی-آمریکایی لس آنجلس برگزاری مسابقه هولوکاست در ایران را عملی “شنیع و منفور” از سوی دولت ایران خوانده و سازمان‌های بین‌‏المللی را فرامی‏‌خواند تا در برابر مسابقه کاریکاتور هولوکاست مقابله کنند.

به گزارش صدای آمریکا؛ پیشتر بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، مدیرکل یونسکو و موزه هولوکاست در آمریکا، این مسابقه کاریکاتور هولوکاست در ایران را محکوم کردند.

مقاله قبلی“احتمال باران اسیدی” به کلن می‌رود
مقاله بعدیقرارداد فیات با ایران خودرو نهایی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.