فدراسیون فوتبال ایران بر سر مواضع قبلی خود مبنی بر حضور نیافتن در مراسم معرفی برترین های فوتبال آسیا ایستاد و هیچ مسئولی را به کوالالامپور اعزام نکرد.

 پس از آنکه کنفدراسیون فوتبال آسیا در انتخاب نامزدهای برترین های فوتبال آسیا عدالت را رعایت نکرد و هیچ بازیکن ایرانی را در بین کاندیداها قرار نداد، فدراسیون فوتبال کشورمان طی نامه ای مراتب اعتراض خود به این تصمیم کنفدراسیون آسیا را اعلام کرد.

پس از این نامه، کنفدراسیون فوتبال آسیا در عقب نشینی و انتشار بیانیه ای تاکید کرد هنوز بخشی از اسامی برترین ها را اعلام نکرده که احتمال دارد در بین آنها فوتسالی های ایران نیز حضور داشته باشند. به دنبال این بیانیه سه بازیکن تیم ملی فوتبال ایران به عنوان نامزد برترین فوتسالیست آسیا معرفی شدند.

با این حال فدراسیون فوتبال ایران نه تنها به خاطر برترین های آسیا بلکه به خاطر تبعیضی که کنفدراسیون فوتبال قاره کهن در مورد تصمیمات خود پیرامون فوتبال ایران و کشورهای دیگر قائل شده است، تصمیم خود مبنی بر تحریم حضور در این مراسم را عملی کرد و در حالی که رئیس، دبیرکل و مدیرامور بین الملل این فدراسیون به مراسم دعوت شده بودند، هیچ یک راهی محل برگزاری این مراسم نشدند.

به نظر می رسد تبعیض هایی که کنفدراسیون فوتبال آسیا در مورد تصمیمات فوتبالی برای ایران و کشورهایی نظیر عربستان قائل شده است دلیل اصلی اتخاذ چنین مواضعی از سوی فدراسیون فوتبال ایران است.

به گزارش مهر؛ فدراسیون فوتبال ایران اعتقاد دارد کنفدراسیون فوتبال آسیا در مورد انتخاب ورزشگاه سرن وان برای برگزاری دیدار تیم ملی ایران مقابل سوریه و همچنین اعمال فشارهای عربستان بر این کنفدراسیون دچار تزلزل است و مواضعی می گیرد که بیشتر به سود عربستانی هاست.

مقاله قبلیخادم الشریعه نفر سوم گرندپری بانوان جهان شد
مقاله بعدیگرامیداشت یاد پل واکر در سالگرد درگذشتش
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.