مرکز حقوق اساسی: واکنش به انتخاب ترامپ

۹ نوامبر ۲۰۱۶ ـ مرکز حقوق اساسی (CCR)، سازمان عضو فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر (FIDH) در آمریکا، در واکنش به انتخاب دونالد ترامپ بیانیه‌ی زیر را منتشر کرد.
ما مهر و همبستگی خود را با همه‌ی کسانی ابراز می‌کنیم که در رنج به سر می‌برند و نگران هستند که آمریکا زیر حاکمیت دونالد ترامپ آنها را حذف خواهد کرد. ما در ناامیدی میلیون‌ها تن که از پیروزی نامزد ریاست جمهوری با پشتیبانی کوکلوکس کلان در بهت به سر می‌برند، شریک هستیم.

اگر روزنه‌ی امیدی در نتیجه‌ی این انتخابات باشد، این است که اکنون انکار نژادپرستی، تبعیض جنسی و بیگانه‌هراسی که قرن‌ها جزیی از آمریکا بوده، غیرممکن است. وظیفه‌ی ما این است که با تمام کسانی همراه باشیم که با این کوته‌بینی و نارواداری مخالفند، و از گروه‌های اجتماعی آسیب‌پذیر دفاع و محافظت کنیم. این کار در ۵۰ سال گذشته رسالت مرکز حقوق اساسی بوده است. ما بیش از پیش برای دفاع از حقوق مدنی و حقوق بشر و قانون اساسی آمریکا فعالیت خواهیم کرد.

خطر ریاست جمهوری ترامپ فراتر از حمله به رنگین‌پوستان، زنان، مسلمانان، مهاجران، پناه‌جویان، دگرباشان جنسی و معلولان است. وجه مشخص مبارزه‌ی انتخاباتی او راه‌بردها و تاکتیک های رژیم های استبدادی بود: تأیید و تشویق خشونت علیه معترضان سیاسی، تهدید به زندانی کردن مخالف خود، پرهیز از اعلام پذیرش نتیجه‌ی انتخابات در صورت شکست، مجازات رسانه‌های منتقد. ما، به همراه همه‌ی کسانی که به آزادی، عدالت و حق تعیین سرنوشت ارج می‌گذارند، باید مقاومت کنیم و به هر قیمتی جلوی حرکت به سوی فاشیسم آمریکایی را بگیریم.

مقاومت وظیفه‌ی مدنی ماست

مرکز حقوق اساسی (CCR) متعهد به پیش‌برد و محافظت از حقوق تضمین شده در قانون اساسی و اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر است. وکلای نماینده‌ی جنبش‌های حقوق مدنی در جنوب این مرکز را در سال ۱۹۶۶ بنیان گذاشتند. مرکز حقوق اساسی سازمانی غیرانتفاعی، حقوقی و آموزشی است که متعهد به استفاده‌ی خلاق از قانون به‌عنوان نیرویی مثبت در تغییر اجتماعی است.

مقاله قبلیرئیس ستاد کل نیروهای مسلح: دونالد ترامپ شکر زیادی خورده است
مقاله بعدیبیانیه جمشید مشایخی، ایرج راد و دیگر هنرمندان تئاتر و سینما: زندانیان سیاسی را آزاد و عاملان شکنجه را مجازات کنید
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.