فاطمه معتمدآریا بازیگر سینمای ایران سفیر محیط زیست پنجمین جشنواره بین المللی فیلم «سبز» شد.

وی تاکنون در بیش از  ٥٨ فیلم از جمله فیلم های «روسری آبی» (۱۳۷۳)، «مسافران» (۱۳۷۰)، «دختر شیرینی فروش» (۱۳۸۰)، «گیلانه» (۱۳۸۳)، «اینجا بدون من» (۱۳۸۹)، «قصه ها» (۱۳۹۰)، «یحیی سکوت نکرد» (۱۳۹۳)، «نبات» (۲۰۱۴ میلادی- جمهوری آذربایجان) و… بازی کرده است.

معتمدآریا همچنین در مجموعه های تلویزیونی همچون «زیر تیغ»، «آرایشگاه زیبا»، «گل پامچال» و نمایش هایی همچون «ننه دلاور و فرزندان او»، «آهو»، «ریچارد سوم» و… به ایفای نقش پرداخته است.

وی برنده بیش از ۱۵ جایزه معتبر داخلی و بین المللی از جشنواره هایی همچون جشنواره فیلم ونسن، جشنواره فیلم مونترال، جشنواره دفاع مقدس، جشنواره فیلم فجر، جشنواره بسفر تركیه، یورو اسیا قزاقستان، لتس سینما وین، اپسا اسیا پاسیفیك، بریزبن استرالیا و… است.

معتمدآریا اولین زن عضو هیات مدیره خانه سینما بود. وی سابقه داوری در جشنواره های بین المللی از جمله جشنواره مراكش، جشنواره بین المللی مونیخ آلمان، جشنواره بین المللی استانبول، توكیو فیلمكس، بریزبن استرالیا، كرلا هند، جشنواره بین المللی فیلم های آسیایی سینه فن، جشنواره بین المللی فیلم كودكان قاهره، جشنواره ورزل در فرانسه، جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران و… بوده است.

به گزارش مهر؛ پنجمین جشنواره بین الملی فیلم «سبز» ۲۴ تا ۳۱ اردیبهشت ماه در تهران (سینما فلسطین و مرکز فرهنگی هنری صبا) و همزمان در سراسر کشور برگزار می شود.

مقاله قبلیبورسیه روزنامه‌نگاری “نیمان” برای جیسون رضائیان
مقاله بعدیدستگیری و حکم پنج سال زندان برای داوود اسدی، برای ارتباط با برادر روزنامه‌نگارش در پاریس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.