فاطمه معتمدآریا بازیگر سینمای ایران که امسال در فیلم سینمایی «نبات» به کارگردانی الشین موساگلو، محصول کشور آذربایجان نقش آفرینی کرده است با این فیلم در اسکار 2015 حضور دارد.

فاطمه معتمدآریا که امسال در فیلم «نبات» به کارگردانی الشین موساگلو و به تهیه کنندگی مشفق حاتمف محصول کشور آذربایجان نقش آفرینی کرده است، با این فیلم در اسکار 2015 حضور دارد.

این فیلم که پیش تر در جشنواره ونیز هم به نمایش درآمده، روایتگر داستان «نبات» (فاطمه معتمدآریا) است که در بحبوحه جنگ در یک روستای دوردست و کوچک زندگی می‌کند و فقط از طریق فروختن شیر به دست آمده از تنها گاوش امرار معاش می‌کند. با گسترش جنگ، روستای محل زندگی نبات کاملا متروک می‌شود و او ناچار است به تنهایی در این روستای متروک زندگی کند.

با پیوستن «نبات» به فهرست فیلم های خارجی اسکار 2015 به عنوان نماینده آذربایجان این چهارمین فیلمی است که سینماگران ایرانی کارگردان و یا بازیگر آن هستند. پیش از این «امروز» ساخته رضا میرکریمی به عنوان نماینده ایران، «چند متر مکعب عشق» ساخته جمشید محمودی به عنوان نماینده افغانستان و «مردان» ساخته بتین قبادی نماینده عراق به بخش رقابتی فیلم های خارجی اسکار 2015 راه یافته بودند.

 به گزارش مهر؛ پخش فیلم «نبات» برعهده کمپانی «دریم لب» به سرپرستی نسرین میرشب است.

مقاله قبلیاعلام اعتصاب غذای جمعی از زندانیان سیاسی در اعتراض به اسید پاشی علیه زنان در اصفهان
مقاله بعدیچند جمله کوتاه در مورد اسیدپاشی ها !
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده