با مشخص شدن شهرهای میزبان جام جهانی، فاصله شهرهای میزبان دیدارهای ایران مشخص شد.

 تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی به ترتیب برابر تیم‌های مراکش، اسپانیا و پرتغال دیدار خواهد کرد. دیدار اول تیم ملی ایران در سن پترزبورگ است. با در نظرگرفتن این که تیم ملی ایران در مسکو کمپ خود را برپا خواهد کرد، ملی پوشان باید از مسکو تا سن پترزبورگ ۷۱۲ کیلومتر را طی کنند.

57601820

مسافت هوایی مسکو تا سن پترزبورگ

برای دومین دیدار تیم ملی ایران باید از مسکو راهی کازان شود که این شهر ۸۱۵ کیلومتر با مسکو فاصله دارد.

57601818

مسیر هوایی مسکو تا کازان

اعضای تیم ملی برای بازی سوم باید از مسکو خودشان را به سارانسک برسانند که ۶۴۴ کیلومتر از پایتخت روسیه مسافت دارد.

57601819

مسیر زمینی مسکو تا سارانسک

به گزارش ایسنا، البته ممکن است تیم ملی ایران به صورت مستقیم از محل بازی نخست، خود را به محل بازی دوم و در ادامه به محل بازی سوم برساند. در این صورت بعد از بازی نخست در سن پترزبورگ، اعضای تیم ملی ایران باید ۱۵۲۴ کیلومتر را طی کنند تا به محل بازی دوم با اسپانیا برسند. در ادامه نیز برای برگزاری بازی سوم اعضای تیم ملی ایران باید ۳۹۶ کیلومتر را طی کنند تا خودشان را به سارانسک برسانند.

مقاله قبلیمجید اسدی، پیام شکیبا و محمد بنازاده به زندان و تبعید محکوم شدند
مقاله بعدیهمسر دانشجوی آمریکایی چینی تبار زندانی در ایران: تمام امیدمان به تلاش دولت آمریکاست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.