برای اولین بار یک هواگرد بدون خدمه با موفقیت توانست سوخت هواگرد دیگری را در حالی که هر دو در آسمان در حال پرواز بودند، تامین کند.

 در این آزمایش هواپیمای بدون سرنشین MQ-25 T1 بوئینگ توانست عملیات سوخت گیری هوایی را با موفقیت انجام دهد و سوخت را به هواگرد اف/ای-۱۸ سوپر هورنت نیروی دریایی ایالات متحده منتقل کند.

پس از آنکه بوئینگ قرارداد ۸۰۵ میلیون دلاری نیروی دریایی ایالات متحده را برنده شد، MQ-25 T1 که در نیروی دریایی با نام “Stingray”  شناخته می‌شود، در تاسیسات بوئینگ در سنت لوئیس میسوری طراحی و ساخته شد.

 نمونه اولیه این هواپیمای بدون سرنشین اولین پرواز مستقل خود را در فرودگاه میدامریکا سنت لوئیس در سال ۲۰۱۹ انجام داد البته در آن زمان عملیات سوختگیری هوایی انجام نشد. طی عملیات اخیر خلبان جنگنده در نزدیکی و پشت هواپیمای بدون سرنشین شروع به پرواز کرد، در آن زمان MQ-۲۵ ابزار مخروطی شکل خود برای سوخت گیری را آزاد کرد.

گیزمگ نوشت، این ابزار یک مخزن قیف مانند است که در انتهای یک شلنگ بلند قرار دارد. سپس خلبان به گونه‌ای حرکت کرد  که آن ابزار توانست با مخزن سوخت اف/ای-۱۸ سوپر هورنت جفت شود و در این هنگام سوخت از MQ-۲۵ به اف/ای-۱۸ سوپر هورنت منتقل شد.

رسانه‌های علمی داخلی نوشتند؛ طبق گفته بوئینگ هر دو هواپیما با سرعت و ارتفاع مناسب با عملیات در حال پرواز بودند.

آنها در نظر دارند تا از آن برای سوخت‌گیری هوایی هواگردهایی مانند اف/ای-۱۸ سوپر هورنت، ئی‌ای-۱۸جی گرولر و اف-۳۵ لایتنینگ ۲ استفاده کنند.

MQ-25 T1 اکنون قرار است به نورفولک، ویرجینیا ارسال شود تا اواخر سال جاری میلادی در آنجا آزمایشات عرشه ناو هواپیمابر را انجام دهد.

مقاله قبلیکیمیا علیزاده با تیم پناهندگان به المپیک می‌رود
مقاله بعدیباقی ماندن تحریم ها در صورت رفع برجام
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.