نماینده تهران تاکید کرد: روز به روز اختیارات مجلس در حال محدود شدن است. ما باید کاری کنیم که مجلس به نقش واقعی خود بازگردد.

علی مطهری در برنامه روز دانشجو با حضور در دانشگاه صنعتی امیرکبیر خطاب به دانشجویان عنوان کرد: انقلاب اسلامی ما همه چیز داشت ما می‌گوییم آزادی بیان، حقوق بشر و عدالت و غیره که بسیار مهم است. ما باید مفاهیم را درست تعریف کنیم تا یک پاسخ بدهیم.

وی افزود: بحث دیگر استقلال است که شهید مطهری می‌فرماید استعمار سیاسی و اقتصادی زمانی معنی پیدا می کند که استعمار فرهنگی شکوفا شود. ایشان می‌فرماید گاهی بعضی ملت‌ها در بحث فرهنگی در برابر ملت استسباع فرهنگی دارند یعنی فرهنگ خود را پائین‌تر می‌دانند. ما در بعضی دوره‌ها خوب بودیم و در بعضی از دوره‌ها بد بودیم که این‌ها جای بررسی دارد.

به گزارش ایلنا، نماینده تهران تاکید کرد:‌ بحث التزام به جمهوری اسلامی در ملتی که اعتقادی به اسلام ندارند معنا دارد نه در کشور ما که مردم اهل اسلام هستند. دموکراسی که در غرب ملاک است در کشور ما ملاک نیست چون هر ملت فرهنگ و اعتقاداتی دارند و آن دموکراسی به معنای مطلق قابل قبول نیست.

وی با بیان اینکه مجلس یکی از ارکان مهم دموکراسی شناخته می‌شود، گفت: مجلس ما قدرت خوبی دارد ، مجلس در ایران در راس امور است. فصل اول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است، فصل دوم دمکراسی است و فصل سوم حقوق شهروندی است که متاسفانه به خوبی به آن پرداخته نشده است.

مطهری با اشاره به اینکه فصل هشتم قانون اساسی ولایت فقیه است که طبق قانون، مجلس خبرگان انتخاب رهبری را بر عهده دارد، گفت: با همه این قوانینی که وجود دارد اما، روز به روز اختیارات مجلس در حال محدود شدن است. ما باید کاری کنیم که مجلس به نقش واقعی خود بازگردد.

وی در پاسخ به این سوال که مجلس در مبارزه با فساد چه کاری کرده است، عنوان کرد: مجلس ناظر بر این اعمال است، سوال و تحقیق و تفحص می‌کند. مثلا در فساد سازمان تأمین اجتماعی تحقیق و تفحص کرد و همان‌ها را در دادگاه مرتضوی به عنوان مدرک داد. اما مبارزه با فساد فقط بر عهده مجلس نیست.

مطهری در پاسخ به این سوال که برای برداشتن فضای امنیتی در دانشگاه‌ها چه می‌کنید، گفت: این کار احتیاج به قانون ندارد برخی از این اقدامات غیرقانونی است باید قانون اصلاح شود.

وی با اشاره به عملکرد مجلس دهم یادآور شد: مجلس کارهای خوبی در زمینه کمک به محرومین انجام داده‌ است، مثلا مستمری بگیران امروز از افزایش مستمری خود خشنود هستند اما این را در نظر بگیرید که وضعیت کشور خوب نیست ما از سال ۹۲ با یک کاهش قیمت نفت روبه‌رو شدیم و روی کار آمدن ترامپ و ترساندن او از ایران مزید بر علت است.

نماینده تهران در پاسخ به این سوال که چرا به کابینه‌ای رای دادید که مورد نظر مردم نبود، گفت: کابینه مورد نظر ما هم نبود، وقتی آقای روحانی انتخاب شد یک چرخشی کرد که محسوس بود که فکر می‌کنم ایشان می‌خواستند مخالفان را آرام کنند.

وی در پاسخ به این سوال که چرا مجلس در مورد مینو خالقی کاری نکرد، گفت: ما برای خانم خالقی کارهایی را انجام دادیم چهار بار این موضوع را به شورای نگهبان فرستادیم.

مقاله قبلیاحمدی‌نژاد پاسخ دهد که چرا خاوری را انتخاب کرد
مقاله بعدیحذف غیرمنتظره بازیگر سریال «مردگان متحرک»
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.