محمود علیزاده طباطبایی، وکیل صدیقه وسمقی شاعر و اسلام پژوه که پس از بازگشت به ایران در سی ام مهر ماه بازداشت شده است گفت که اتهامات موکلش عضویت در کمیته حمایت از آسیب دیدگان و عضویت در جنبش راه سبز امید است.

آقای علیزاده گفت که حکم ۵ سال زندان خانم وسمقی قطعی نشده، قابل تجدیدنظر خواهی است و  او و موکلش به این حکم اعتراض خواهند کرد.

صدیقه وسمقی، شاعر و اسلام شناس و عضو دوره اول شورای شهر تهران، روز ۲۳ مهرماه به همراه همسرش از آلمان به تهران برگشت و بلافاصله در فرودگاه امام خمینی از سوی ماموران وزارت اطلاعات برای چند ساعت بازداشت و پس از آن آزاد شد. او ۳۰ مهر ماه پس از مراجعه به دادگاه انقلاب بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

محمود علیزاده طباطبایی، وکیل صدیقه وسمقی در مصاحبه گفت: «برای خانم وسمقی در سال ۱۳۹۳ حکم غیابی ۵ سال زندان صادر شده بود. بعد از بازگشت ایشان به ایران روز سی ام مهر در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب ایشان مجددا محاکمه شد چون حکم غیابی بود در این روز دادگاه تشکیل شد و به ایشان تفهیم اتهام کردند. ایشان اتهامات را قبول نداشت و دلایلی هم برای اتهامات جز گزارش ضابطین وجود نداشت. اما دادگاه دفاعیات ما را قبول نکرد و حکم صادر شده غیابی یعنی ۵ سال زندان را تایید کرد.»

آقای علیزاده گفت که این حکم قابل تجدیدنظر خواهی است. او گقت: «رای صادره قطعی نیست و ما ۲۰ روز فرصت تجدیدنظرخواهی داریم که قطعا به حکم اعتراض خواهیم کرد. اما وثیقه صادر شده یک میلیارد تومان بود که خانم وسمقی گفت توان تامین چنین وثیقه‌ای را ندارد و ایشان را بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل کرده‌اند.»

وکیل صدیقه وسمقی درباره اتهامات موکلش به کمپین توضیح داد: «دو اتهام است که در دادگاه هم مطرح شد. اتهام عضویت در کمیته حمایت از آسیب دیدگان و همچنین عضویت در جرس یعنی جنبش راه سبز امید درباره اتهام اول که کمیته‌ای قانونی بود و با تصویب شورای شهر تهران شکل گرفته بود و لذا عضویت در کمیته‌ای قانونی جرم نیست. درباره اتهام عضویت در جرس هم خانم وسمقی این اتهام را نپذیرفتند و در دادگاه هم گفتند که من هرگز عضو جرس نبودم ولی دادگاه بدون دلیل ایشان را محکوم کرد. ایشان گفت من سال ۸۸ و سال ۸۹ ایران بودم. سال ۹۰ رفتم اروپا و در دانشگاه تدریس می‌کردم و هیچ گونه فعالیت سیاسی نداشتم. گفتند نه شما عضو جنبش راه سبز امید هستی.

آقای علیزاده طباطبایی گفت: «ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی می‌گوید عضویت در گروه‌های برانداز جرم است. البته گروه‌های برانداز را تعریف نکرده. حالا دادگاه می‌گوید گروه (وب‌سایت) جنبش راه سبز امید، برانداز است. در صورتی که اولا چنین گروهی وجود ندارد و دوما جنبش سبز، جنبش برانداز نبوده، یک جنبش انتقادی بوده. خانم وسمقی هم در دفاعیات شان گفتند که من یک استاد دانشگاه منتقد هستم که انتقاداتم را در قالب شعر و مقاله و کتاب منتشر کرده‌ام ولی دادگاه نپذیرفت.»

براساس ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی «هر کس در یکی از دسته‌ها یا جمعیت‌ها یا شعب جمعیتهای مذکور در ماده (۴۹۸) عضویت یابد به سه ماه تا پنج سال حبس محکوم می‌گردد ‌مگر اینکه ثابت شود از اهداف آن بی‌اطلاع بوده است.»

ماده ۴۹۸ این قانون می‌گوید: «هر کس با هر مرامی، دسته، جمعیت یا شعبه جمعیتی بیش از دو نفر در داخل یا خارج از کشور تحت هر اسم یا عنوانی تشکیل دهد یا ‌اداره نماید که هدف آن بر هم زدن امنیت کشور باشد و محارب شناخته نشود به حبس از دو تا ده سال محکوم می‌شود.»

به گزارش خبرنامه ملی یرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ وکیل صدیقه وسمقی با اشاره به وضعیت نامناسب بینانی او گفت: «ایشان ۹۰ درصد بینایی شان را از دست داده‌اند. ما این مساله را اعلام کردیم و مدارک پزشکی را هم ارائه دادیم. اما دادگاه می‌گوید من قرار بازداشت صادر نکرده ام و قرار وثیقه صادر کرده‌ام. ما هم می‌گوییم. وثیقه نامتناسب است و توان تامین آن نیست. خانم وسمقی یک دفتری دارند که برای وثیقه ارائه دادند اما گفتند ارزش آن بیشتر از ۵۰۰ نیست و نپذیرفتند.»

مقاله قبلیوزیر خرانه‌داری آمریکا به دنبال فشار بر جمهوری اسلامی و قطع حمایت مالی از تروریسم است
مقاله بعدیصدراعظم آلمان خواهان کاهش کمک‌های مالی به ترکیه است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.