لئوناردو دی کاپریو و مایکل بی در حال مذاکره برای ساخت فیلمی درباره رواندا هستند.

فیلم جدیدی که لئوناردو دی کاپریو در حال مذاکره برای ملحق شدن به آن است، از سوی پارامونت تولید می‌شود و درباره تیم دوچرخه سواری رواندا است.

دی کاپریو در حال مذاکره برای تهیه این فیلم در کمپانی خودش «اپین وی» است و مایکل بی نیز می‌خواهد این فیلم را «بی فیلمز» تهیه کند. در این لحظه هنوز حرفی از بازی دی کاپریو در این فیلم یا نشستن بر صندلی کارگردانی نیست.

اورلاندو فون آین‌سیدل که مستند «ویرونگا» نامزد اسکار را کارگردانی کرد، برای کارگردانی این فیلم انتخاب شده و دی کاپریو سال پیش تهیه کننده آن فیلم بود. این فیلم درباره محافظان یک پارک طبیعی که از گوریل‌های در معرض خطر حفاظت می کنند و تلاش آنها در برابر شکارچیان غیرقانونی بود.

پروژه دوچرخه سواری روآندا بر جاناتان بویر تمرکز دارد که به عنوان اولین دوچرخه‌سوار آمریکایی که وارد رقابت تور دو فرانس در سال ۱۹۸۱ شد شناخته می‌شود. او در آن سال موضوع بحث فراوان قرار گرفت چون گوشت‌خوار نبود و انرژی‌اش را از آجیل فراوان و میوه تامین می‌کرد.

این ورزشکار در سال ۲۰۰۰ به جرم ۱۰ فقره کودک آزاری مقصر شناخته شد و به یک سال زندان و پنج سال حبس مشروط محکوم شد. او پس از آزادی دوباره به مسابقات دوچرخه سورای روی آورد و در روآندا اقامت کرد و با همسرش تیم دوچرخه سورای رواندا را راه انداخت و آژانس امدادرسانی رواندار را ایجاد کرد که با دوچرخه به امدادرسانی می‌پرداخت.

آدرین نیونشوتی از اعضای تیم رواندا که ۶ برادرش را در نسل کشی سال ۱۹۹۴  از دست داد و در المپیک ۲۰۱۲ لندن در رقابت دوچرخه‌سواری کوهستان به رقابت پرداخت، اکنون آکادمی دوچرخه سواری خودش را در این کشور ایجاد کرده و یکی از دیگر شخصیت‌هایی است که بر او در این فیلم تمرکز می‌شود.

مایکل بی بخش عمده یک دهه اخیر را صرف ساخت مجموعه فیلم‌های «ترنسفورمرز» کرده که هر کدامشان با حداقل بودجه ۲۰۰ میلیون دلار ساخته شده‌اند و بعضی نیز بودجه‌ای بالای ۲۵۰ میلیون دلار داشتند.

​به گزارش مهر به نقل از ورایتی، دی کاپریو به عنوان سفیر صلح سازمان ملل سال پیش سخنران مراسم افتتاحیه نشست تغییرات آب و هوایی بود.

مقاله قبلیکاظم صديقی٬ امام جمعه تهران: لغو تحریم‌ها موجب افزایش اسراف می‌شود
مقاله بعدیپرداخت پنج میلیون دلاری فیفا به ایرلند؛ وام، حق السکوت یا رشوه؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.