سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای اعلام کرد که ۸ تن از دراویش گنابادی در اعتراض به شدیدترین شکنجه‌های قرون وسطایی در زندان برای اخذ اعترافات اجباری علیه خود اقدام به اعتصاب غذا کرده‌اند.

عفو بین‌الملل اعلام کرده است که این دراویش نیاز به امدادهای پزشکی فوری برای مداوای زخم‌ها و جراحات ناشی از ضرب و جرح درهنگام بازداشت دارند. این سازمان، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط این دراویش شده است.

در ادامه واکنش‌های بین‌المللی به سرکوب گسترده دراویش در سراسر کشور، سازمان عفو بین‌الملل با صدور بیانیه‌ای نسبت به وضعیت وخیم دراویشی که در اعتراض به شدیدترین شکنجه‌های قرون وسطایی از روز ۷ فروردین ۱۳۹۷ اعتصاب غذا کرده‌اند، هشدار به اقدام عاجل داد و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط دراویش زندانی شده است.

عفو بین الملل در این بیانیه همچنین به «لگد مال کردن ابتدایی‌ترین حقوق این دروایش و تهدید یکی از دراویش با نام “عباس دهقان” به تجاوز به همسرش در برابر چشم وی در صورت عدم همکاری با نیروهای امنیتی» اشاره کرده و این اعمال را شدیداً محکوم کرده است.

این دراویش به دنبال تظاهرات روز ١۹ فوریه ٢٠۱٨ در پاسداران تهران و در اعتراض به شرایط زیست خود و ادامه آزار و اذیت نیروهای امنیتی علیه دراویش بازداشت شده‌اند.

یادآور می شویم که در این تظاهرات ٣ تن از نیروهای انتظامی و ٢ بسیجی نیز کشته شده‌اند.

عفو بین‌الملل اعلام کرده است که پس از این تظاهرات بیش از ۳۰۰ تن از دراویش بازداشت شدند. بعضی از خانواده ها هیچ خبری از نزدیکان بازداشت شده خود ندارند. بازداشت‌شدگان تا پایان بازجویی‌ها امکان دسترسی به وکیل ندارند.

۲۰ تن از آنان تا امروز رسماً متهم شده اند و بازجویی‌ها از بازداشت‌شدگان ادامه دارد.

 عفو بین‌الملل در این بیانیه به روش‌های مختلف شکنجه که علیه این بازداشت‌شدگان در زندان‌ها اعمال می شود، اشاره کرده است. براساس این سازمان، روش های شکنجه مانند: لگد، مشت، شلاق، جوجه کباب، آویزان کردن به ستون، بستن دست‌ها از پشت به ساق پا، علیه بازداشت شدگان اعمال می‌شود.

عفو بین الملل می‌گوید که ۸ تن از دراویش گنابادی که اعتصاب غذا کرده اند، در بازداشتگاه ” آگاهی شاپور تهران” که در زمینه روش های شکنجه شهرت دارد، به سر می برند.

سازمان عفو بین‌الملل همچنین درخواست کرده که تحقیقات و بررسی‌های دقیق، فوری و مستقل در ارتباط با شکنجه زندانیان و بدرفتاری با آنها زیر نظارت و بازرسی نهادهای بین‌المللی انجام گیرد.

سازمان عفو بین‌الملل، همچنین خواستار انجام تحقیقات دقیق و مستقل در ارتباط با سرکوب دراویش گنابادی و محاکمه عاملان این سرکوب در دادگاه‌های عادلانه شده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ نام دراویشی که در بیانیه سازمان عفو بین‌الملل با این عنوان که از ۷ فرودین دست به اعتصاب غذا زده‌اند به شرح زیر است:

۱-جواد خمیس آبادی ۲-کیانوش عباسزاده ۳-احمد موسوی ۴-نورعلی موسوی ۵-مهدی اسکندری ۶-امیر لباف ۷-میر صادق ۸-عباس دهقان

مقاله قبلیروزنامه آلمانی: چرا ایرانیان به ناگهان راهی صربستان شده‌اند؟
مقاله بعدی“یک سامانه ملی جایگزین تلگرام می‌شود”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.