سازمان عفو بین‌الملل آزادی سه شنبه 23 مارس 2021 در رشته توئیتی خطاب به مسئولان نظام جمهوری اسلامی، خواهان «آزادی فوری و بدون قید و شرط زندانیان سیاسی» شد.

در این رشته‌توییت اسامی جمعی از زندانیان آورده شده که تنها به خاطر عقاید و مبارزات مسالمت‌آمیز خود در دفاع از حقوق شهروندی، کارگری، دفاع از حقوق زندانیان یا تنها به خاطر نشر فرهنگ، مدت‌هاست در زندان‌های جمهوری اسلامی اسیر هستند.

در این توییت‌ها اسامی شناخته شده‌ای چون منیره عربشاهی، فعال مدنی مخالف حجاب اجباری، اسماعیل عبدی، مدافع حقوق معلمان و فاطمه داوند، از معترضان آبان 98 مشاهده می‌شوند.

در فهرست عفو بین‌الملل نام‌هایی چون محمدعلی عموری، از فعالان فرهنگى اهوازى نیز دیده می‌شود که سالیان متمادی است به خاطر فعالیت‌های صلح‌آمیز زندانی است.

سازمان عفو بین الملل از سهیل عربی کنشگر شناخته شده و مدافع «حق آزادی بیان» و صبا کردافشاری، مدافع حقوق زنان نیز یاد کرده که نوروز را به دور از خانواده‌‌هایشان در زندان سپری می‌کنند.

العربیه نوشت؛ در توئیت سازمان عفو بین الملل در ارتباط با آتنا دائمی، مدافع حقوق بشر که ششمین نوروز خود را در زندان سپری می‌کند، آمده است: «رفتار بی‌رحمانه مقامات جمهوری اسلامی با آتنا دائمی، نمونه‌ای تلخ از سرکوب افرادی است که برای تحقق ایرانی خالی از بی‌عدالتی فعالیت می‌کنند.»

مقاله قبلیخیزش مردمی گنبد کاووس در پی تجاوز جنسی مزدوران نظام به دو کودک ۷ و ۸ ساله
مقاله بعدی“مصادره املاک” در سوریه توسط نیروهای تحت حمایت جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.