یکی از اعضای خانواده سامان نسیم، زندانی ۲۰ ساله ای که به اتهام محاربه از طریق عضویت در گروه پژاک محکوم به اعدام است گفت مسولان زندان مرکزی ارومیه به او اعلام کرده اند که حکم اعدامش در روز ۳۰ بهمن ماه اجرا خواهد شد. همچنین خانواده این زندانی از طریق وکیل او از اجرای حکم در این روز مطلع شده اند.
این عضو خانواده گفت وکیل فرزندشان از آنها خواسته است تا برای آخرین ملاقات با او در روزهای باقی مانده به زندان بروند. این عضو خانواده با اظهار اینکه در حال حاضر خانواده این زندانی نگران اجرای حکم در پایان این ماه هستند،گفت تنها امید خانواده این زندانی برای توقف اجرای حکم اعدام او، اعتراض های نهادهای بین المللی حقوق بشر و مدافعان حقوق بشر است.
به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ سامان نسیم، متولد شهریور سال ۱۳۷۳ و اهل شهر مریوان از استان کردستان، در ۲۶ تیرماه سال ۱۳۹۰ در زمانیکه ۱۷ سال سن داشته در درگیری نیروهای سپاه پاسداران با تعدادی از نیروهای پژاک در مرز سردشت بازداشت شد. او به مدت دو ماه در سلول انفرادی حفاظت اطلاعات سپاه در ارومیه تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفت و بعدتر به زندان مهاباد منتقل شد.
او در نهایت به اتهام محاربه از طریق عضویت در گروه پژاک (گروه شبه نظامی در کردستان و مخالف جهوری اسلامی) از سوی دادگاه انقلاب مهاباد به اعدام محکوم شد و این حکم از سوی دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان غربی و شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور در آذر ماه سال ۱۳۹۲ عینا تایید شد.
این عضو خانواده سامان نسیم با اشاره به اینکه او دوران بازجویی در سن ۱۷ سالگی تحت شکنجه شدید قرار گرفته است گفت:«وقتی خانواده اش برای اولین بار به ملاقات او رفتند، دیدند که ناخن های دست و پای او کشیده شده بود. ماموران سپاه به این زندانی و خانواده اش گفته بودند اگر جلوی دروبین تلویزیون اعتراف کنند سامان آزاد خواهد شد اما بعد از مصاحبه از خود سامان، مادر و برادرش در مقابل دروبین و انتشار مصاحبه و برگزاری دادگاه او آزاد نشد.»
این عضو خانواده همچنین با تاکید بر اینکه سامان نسیم در زمان بازداشت ۱۷سال سن داشته و زیر سن قانونی (۱۸ سال) بوده، گفت او نباید اعدام شود.
به گفته این عضو خانواده، سامان نسیم همچنین یکی از زندانیان زندان مرکزی ارومیه است که به همراه ۲۹ زندانی سیاسی دیگر از روز پنج شنبه ۲۹ آبان ماه در اعتراض به عدم اجرای اصل تفکیک جرایم زندانیان در این زندان اقدام به اعتصاب غذای ۳۳ روزه کرده بود. مسولان زندان در آن مدت و بعد از آن بارها زندانیان را به تبعید و اجرای حکم های اعدام شان تهدید کرده اند.
