سایت محافظه‌کار «عصر ایران» نوشته که نیرو‌های «خودسر» این بار دستوری برای حمله به دو جشن خیابانی برگزار شده برای پیروزی حسن روحانی و راه‌یابی تیم ملی ایران به جام‌ جهانی فوتبال نداشتند.

به گزارش تارنمای دیگربان، این سایت روز پنجشنبه (۳۰ خرداد) نوشته «اینکه نیروهای خودسر این دو شب را بی‌خیال شدند و به شادی و آزادی مردم رحم کردند، به خوبی نشان می‌دهد که گام نهادن آنها در میدان خودسری، دلیل و منشاء دیگری دارد.»

به نوشته عصر ایران نیرو‌های «خودسر» در جمهوری اسلامی نیرو‌هایی «ناخودسرند» و تا دستور نرسد «نمی‌تازند.»

این سایت محافظه‌کار در ادامه آورده است: «اگر این نیروهای به ظاهر خودسر، شأنی بیشتر از سایرین برای خود قائل نباشند دیگر هیچ کنسرت و هیچ میتینگ سیاسی‌ای به هم نمی‌خورد و هیچ دگراندیش و سیاستمداری کتک نمی‌خورد.»

در هفته جاری شهر‌های ایران در غیاب نیرو‌های خودسر و نیرو‌های یگان ويژه به مناسبت پیروزی حسن روحانی و راه یابی تیم ملی ایران به جام جهانی فوتبال شاهد دو جشن خیابانی بود.

برگزاری این جشن‌ها در ایران به طور معمول با دخالت نیرو‌های خودسر و پلیس به تنش کشیده می‌شود.

از نیرو‌های خودسر به عنوان یکی از ابزار‌های جمهوری اسلامی در سرکوب اعتراض‌ها و برگزاری مراسم در کشور نام برده می‌شود.

مقاله قبلیگارفیلد 35 ساله شد؛ 10 جمله قصار گربه محبوب دنیا..
مقاله بعدیحمله گارد ویژه به جشن راه‌یابی تیم ایران به جام‌جهانی در سبزوار
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.