عزت‌الله انتظامی در سالروز 93 سالگی‌اش گفت: از همه کسانی که پیگر حالم هستند، تشکر می‌کنم و امیدوارم بتوانم جبران کنم.

 آقای بازیگر سینمای ایران که متولد 31 خرداد است، امسال جشن تولد 93 سالگی‌اش را می‌گیرد.

 بازیگری که گزیده و با وسواس نقش انتخاب کرده و مقابل دوربین رفته است؛ به قول پرویز پرستویی «آقای انتظامی نمونه ندارند و اینکه به ایشان نمونه بی‌بدیل بازیگری می‌گویند واقعا حق است».

پرستویی که همیشه از انتظامی به عنوان مرجع تقلید بازیگری‌اش نام برده، در جشن تولد 90 سالگی آقای بازیگر تاکید داشت: همیشه از ایشان درس زندگی گرفته‌ام. همه کارهای آقای انتظامی را دوست دارم و معتقدم قدرت عجیب و غریبی در بازیگری دارند که خدایی است و یک استثنا محسوب می‌شوند. مانند شجریان در موسیقی، انتظامی را هم نمی‌توان در بازیگری با کسی مقایسه کرد.

 حمید فرخ‌نژاد هم در جشن تولد 89 سالگی عزت الله انتظامی گفته بود: بی‌خود نگفته‌اند «عزت‌ سینمای ایران»؛ کسی که می‌شود پشتش ایستاد و به این حرفه افتخار کرد و بگوییم ما آدمی هستیم همکار آقای انتظامی و این برای من شاگرد انتظامی افتخار است که در انتها برسم به جایی که ایشان است. امیدوارم زمانه با آدم کاری نکند که وارد کارهایی شویم که بخواهیم آن را توجیه کنیم. ایرانی‌ها قدیم می‌خواستند دعا کنند می‌گفتند ان‌شاءالله عاقبت به خیر شوی. آرزو می‌کنم عاقبت به خیر شوم و در این سن مانند ایشان چنین وجاهتی نزد مردم داشته باشم. این آرزوی هر هنرمندی است که در عاقبتش مردم دوستش داشته باشند و از یادها نرود و روزبه‌روز به عزت‌ و عزیزی‌اش اضافه شود.

عزت الله انتظامی که تا چندی دیگر فیلم «زادبوم» او پس از 9 سال به روی پرده میرود، سالهاست فعالیت بازیگری ندارد و این روزها به دلیل کهولت سن در منزل استراحت میکند.

آقای بازیگر گفته بود: این کار(بازیگری) یک آدم بودن می‌خواهد که کم داریم. آدم باید عاشق کارش باشد. اینکه آدم کارش را درست انجام دهد یک هدیه الهی است. خداوند ویژگی‌هایی را به بنده‌اش می‌دهد تا آدم چیز بهتری را بسازد. افرادی هستند که در کارشان ناموفق هستند که به نظر من عاشق کارشان نیستند و کارشان درنمی‌آید. من خیلی از کاشکی نمی‌کردیم، می‌ترسم و یکی از زرنگی‌هایم این است تا حالا چنین چیزی برایم پیش نیامده است. پول برایم مهم نیست. کار را باید بخوانم و اگر دوست نداشته باشم امکان ندارد قبول کنم.

عزت‌الله انتظامی متولد 30 خرداد 1303 در تهران فارغ‌التحصیل دانشکده‌ هنرهای زیبای تهران در سال 1351 است که برای ادامه‌ تحصیل به مدرسه‌ شبانه‌ تئاتر و سینما در هانوفر رفت و در سال 1337 به ایران بازگشت.

از فیلم‌های سینمایی این بازیگر می‌توان به «آقای هالو»، «پستچی»، «گاو»، «ستارخان»، «صادق کرده»، «حاجی واشنگتن»، «گراند سینما»، «هامون»، «ناصرالدین شاه آکتور سینما»، «روز واقعه»، «خانه‌ای روی آب»، «دیوانه‌ از قفس پرید»، «گاو خونی»، «مینای شهر خاموش»، «آتش سبز»، «راه آبی ابریشم» و «چهل‌سالگی» اشاره کرد.

به گزارش ایسنا؛ پرویز پرستویی در پیامی ضمن تبریک تولد 93 سالگی عزت الله انتظامی نوشت: «تولد بزرگمرد سینمای ایران، عزت سینمای ایران را به خود ایشان و جامعه سینمایی تبریک می‌گویم و از خداوند بزرگ سلامتی و تندرستی ایشان را خواهانم».

مقاله قبلیوقتی سپاه برای اسرائیل قدرت نمائی می کند!
مقاله بعدیائتلاف تحت رهبری آمریکا یک پهپاد «ساخت جمهوری اسلامی» را در سوریه سرنگون کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.