به گزارش تارنمای جرس، در ادامه واکنش ها نسبت به برخورد امنیتی و پلمب خانه سینما، این بار عزت‌الله انتظامی، طی یادداشتی معترضانه در روزنامه شرق نوشته است:

سلامی دوباره

پروردگارا کمک کن؛

کمک‌مان کن تا یکدیگر را دوست داشته باشیم و قدر همدیگر را بدانیم. به هم رحم کنیم و شاکر باشیم. در کشوری هستیم که در این روزها و شب‌های مبارک برای یکدیگر دعا می‌کنند تا همه امورمان ختم به خیر شود. اما به حرمت این ماه مبارک که ماه خداست و ماه بخشایش، بیایید سوءتفاهمات را کنار بگذاریم و همدلانه مسایل‌مان را حل کنیم. اگر با مدیران «خانه سینما» اختلاف‌نظر داریم، اگر عملکرد مدیری ایراد دارد، بیایید دست به تعامل بزنیم. به جای اینکه برادر «ناتنی» برای «خانه» پیدا کنیم، هوای همان «برادر بزرگ‌تر» را داشته باشیم و به دادش برسیم و نگذاریم آسیب ببیند. «خانه سینما» متعلق به تک‌تک اعضای هنرمند و زحمتکش سینماست. آیا نمی‌شود با قانون و مقررات و صبر و حوصله در کنار هم، مشکلاتش را حل کنیم. در جامعه سینمای ایران، هزاران نفر عاشقانه کار می‌کنند و کسانی عضو آن هستند که سال‌ها سابقه فعالیت در سینمای ملی کشورمان را دارند. ما ایرانی هستیم؛ همه مشاغل در کشورها دارای سندیکا و اتحادیه‌اند و به فکر پیشرفت صنوف‌شان هستند. اصلا اتحادیه و صنف، نشان پیشرفت و تحول در جامعه مدنی است. آیا انحلال این خانه عظیم و بزرگ جلوه‌دادن برادر ناتنی کوچک، در مقابل برادر بزرگ‌تر که حق برادری هم دارد نشان از تحول است؟ من به‌عنوان یکی از خادمان سینمای ایران و به‌عنوان سپیدموی هنر شریف و فاخر سینما، از فرزندان با عقل و درایت خودم انتظار دارم، با تعامل، همفکری و دوستی هنرمندانه و به دور از اختلافات و سلیقه‌های شخصی این مشکل را حل کنند و برای ما قوم و خویش درست نکنند. بیایید عاقلانه بیندیشیم و اگر گوشه‌ای از پیکره سینما به عللی احتیاجی به تعمیر دارد، شما را به خدا قسم

شما را به خدا قسم

شما را به این روزهای مبارک قسم

همه بنا را خراب و نابود نکنید.

حیف،

چه زود، دیر می‌شود…

پروردگارا به امید رحمت تو…

بگذارید ما بچه‌های این خانه، زندگی هنری همراه مشکلاتمان را ادامه دهیم و مشکل بزرگ‌تری دیگر برایمان به وجود نیاید. آخر ما هم تا حدی طاقت داریم.

مقاله قبلیدموکراسی از پایه تا انتهای آن!
مقاله بعدیکاروانسرای قوام‌آباد ویرانه‌ای در پاسارگاد!
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده

1 نظر

  1. جناب انتظامی التماس چرا … اشک کباب باعث طغیان آتش است … از شما بزرگوار که نور چشمان ایرانی ان هستید می خواهم که چون استاد شجریان در سوی مردم ایران دوست روید و از داد پدافند نمایید … با در دو سو ایستادن سخن تان کار برد ندارد … .

نظرات بسته است