عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در ادامه موضعگیریهای متناقض مقامات این نظام، اعلام کرد که جمهوری اسلامی به هیچ وجه غنیسازی صفر را نخواهد پذیرفت و هرگونه توافق در این زمینه را خیانت میداند.
به گزارش رسانههای داخلی، عراقچی با لحنی تند که یادآور سخنان پیشین مقامات جمهوری اسلامی پیش از عقبنشینیهای بعدی است، گفت: «به هیچ وجه غنیسازی صفر را نمیپذیریم زیرا این موضوع به افتخار ملی و غرور ملی تبدیل شده و ما برای آن هزینههای فراوان مادی و معنوی کرده و برای حفظ آن شهیدان هستهای متعدد دادهایم.»
وزیر خارجه جمهوری اسلامی همچنین در موضعگیری غیرسازنده دیگری اعلام کرد که تنها درباره تأسیساتی که در جنگ دوازده روزه آسیب ندیدهاند، با آژانس بینالمللی انرژی اتمی همکاری خواهد کرد - رویکردی که با تعهدات بینالمللی این کشور همخوانی ندارد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، روز چهارشنبه بیست و هشتم آبان خواستار دسترسی کامل بازرسان این آژانس به تأسیسات آسیبدیده هستهای و اورانیوم غنیشده جمهوری اسلامی شده است.
همزمان، آمریکا و سه کشور اروپایی پیشنویس قطعنامهای را به شورای حکام ارائه کردهاند که از جمهوری اسلامی درخواست توضیحات فوری و دسترسی کامل بازرسان به سایتهای هستهای را مطرح میکند – اقدامی که نشاندهنده بیاعتمادی فزاینده جامعه جهانی به وعدههای مکرر و متناقض مقامات جمهوری اسلامی است.
آژانس بینالمللی انرژی اتمی هفته گذشته در گزارشی محرمانه اعلام کرده بود که از زمان حملات اسرائیل به تأسیسات هستهای جمهوری اسلامی، امکان راستیآزمایی وضعیت ذخایر اورانیوم با غنای نزدیک به سطح تسلیحاتی در جمهوری اسلامی را از دست داده است.
اظهارات عراقچی در ادامه رویه همیشگی مقامات جمهوری اسلامی در اتخاذ مواضع تند و غیرقابل انعطاف است که معمولاً با عقبنشینیهای بعدی همراه میشود. این الگوی رفتاری که طی دهههای گذشته بارها تکرار شده، اعتبار دیپلماتیک جمهوری اسلامی را در عرصه بینالمللی به شدت خدشهدار کرده است.
مقامات جمهوری اسلامی بارها در موضوعات مختلف از جمله مسائل هستهای، خطوط قرمز غیرقابل عبوری ترسیم کردهاند که بعدها به راحتی از آنها عدول کردهاند. نمونه بارز آن، پذیرش محدودیتهای گسترده در برنامه هستهای در قالب برجام بود، در حالی که پیش از آن، هرگونه محدودیت را خط قرمز میدانستند.
تناقض در گفتار و عمل مقامات جمهوری اسلامی، عدم شفافیت در برنامه هستهای، و رویکرد غیرسازنده در همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی، همگی باعث شده تا اعتماد جامعه بینالمللی به وعدههای این نظام به حداقل برسد. این بیاعتمادی، مذاکرات آتی را پیچیدهتر خواهد کرد و احتمالاً به تشدید فشارها و انزوای بیشتر جمهوری اسلامی منجر خواهد شد.
در نهایت، رویکرد کنونی جمهوری اسلامی، مشابه الگوهای رفتاری گذشته، احتمالاً به ضرر منافع ملی و معیشت مردم ایران تمام خواهد شد، در حالی که مقامات همچنان بر طبل شعارهای پوپولیستی میکوبند.
