بنابه گزارشات رسیده معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی بیش از ۲ روز است که از دندان درد شدید رنج می برد اما زندانبانان ولی فقیه حاضر به درمان وی نیستند .

معلم بازنشسته زندانی سیاسی محمد امین آگوشی از روز شنبه ۱۶ آذر ماه از درد شدید و طاقت فرسای دندان درد رنج می برد و علیرغم مراجعات متعدد به بهداری زندان از درمان و یا تسکین درد وی خوداری می کنند.آنها با عدم درمان و ایجاد شرایط غیر انسانی به عنوان اهرمی استفاده می کنند تا زندانیان سیاسی را تحت فشار قرار دهند.

فردی به نام یوسفی از نیروهای اطلاعات زندان زاهدان به عنوان رئیس بهداری زندان منصوب نموده اند این فرد هیگونه پیشینه و تحصیلات پزشکی ندارد در بهداری زندان اتاقی ایجاد کرده است که وقتی زندانیان به عدم درمان خود اعتراض می کنند آنها را به این اتاق انتقال می دهد و تحت شکنجه های جسمی قرار میدهد و سپس دستور انتقال آنها را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه را صادر می کند.

معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی بیش از ۵ سال است که در زندان بسر می برد و بیش از ۱ سال است که او را به زندان مرکزی زاهدان منتقل نمودند. او در اثر شکنجه های بازجویان اطلاعات سپاه دچار بیماریهای متعددی شده است و آنها مانع درمان وی هستند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، بکار گیری بیماری زندانیان سیاسی به عنوان اهرم فشار علیه آنها و عدم درمان آنها را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به اعدام و شکنجه ،دستگیریها گسترده و سرکوب خونین مردم ایران خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم و آخوندهای همدست وی به دادگاه های جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۷ آذر۹۲ برابر با ۹ دسامبر ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیاعترضات گسترده زندانیان اهل سنت با فریادهای الله اکبر و شعار مرگ بر دیکتاتور در زندان مرکزی زاهدان
مقاله بعدیفدراليسم در سوريه؛ چرا بايد كردها با هيئتي مجزا در ژنو شركت كنند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده