زندانی سیاسی و فعال حقوق بشر ایوب ( ناصر ) ریگی پس از بازگردانده شدن از تبعید در زندان زابل که بیش از ۱ سال  به طول انجامید  بلافاصله به سلولهای انفرادی بند قرنطینه زندان زاهدان منتقل شد .

این زندانی سیاسی در قرنطینه زندان زاهدان دائما تحت فشارها ، جنگ روانی و تهدیدات خسروی رئیس زندان زاهدان و غلامی رئیس اطلاعات زندان  زاهدان مبنی بر اینکه قصد اجرای حکم ضدبشری اعدام وی را دارند قرار داشت .

این تهدیدات بصورت روزانه توسط این ۲ فرد صورت می گرفت. او ۲۳ روز در سلولهای انفرادی بند قرنطینه زندان زاهدان تحت تهدید به اجرای حکم ضدبشری اعدام  و عدم درمان قرار داشت.

 او در اثر شکنجه های غیر انسانی و وحشیانه در زندان زابل که توسط شخص بابایی رئیس سازمان زندانهای استان سیستان و بلوچستان و پهلوانی رئیس اطلاعات سازمانهای زندانهای  استان سیستان و بلوچستان صورت می گرفت دچار آسیب شدید در ناحیه سینه و کلیه به صورت خونریزی کلیوی ، سرفه های شدید و بالا آوردن خون شده است . او در طی این مدت بیش از ۱۶ کیلو دچار کاهش وزن شده است.

علیرغم گذشت ماه ها از بیماری حاد و دردهای شدید و طاقت فرسا ، بازجویان وزارت اطلاعات و زندانبانان از درمان وی خوداری می کنند و به وی می گویند ما می خواهیم تو را اعدام کنیم و نه درمان  .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، زندانی سیاسی ایوب ( ناصر ) ریگی  پس از ۲۳ روز نگهداری در سلولهای انفرادی به بند ۶ زندان زاهدان منتقل  و در کنار زندانیان عادی معتاد و خطرناک نگهداری می شود  و از انتقال وی به بندی که زندانیان سیاسی در آن محبوس هستند ممانعت می کنند.

 

مقاله قبلیپنجاه شهید غواص و خط شکن از جمع 175 غواص شناسایی شدند
مقاله بعدیامکان تحول سیاسی در گفتگو با کورش زعیم و اردشیر امیرارجمند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.