خانواده‌های محسن اسماعیلی٬ محمد صادقی٬ ابراهیم بهرامی و محمدعلی دهقان، چهار درویش نعمت‌اللهی گنابادی محبوس در زندان عادل‌آباد شیراز از تودیع وثیقه تعیین‌شده از سوی ِ دادگستری کوار، به دلیل غیرقانونی دانستن روند بازداشت و محاکمه، خودداری کردند.

 دادگستری کوار در حالی از خانواده این زندانیان خواستار تودیع وثیقه ۲۵۰ میلیونی شده است که به گفته وکلای این دراویش، به غیر از پرونده موجود در دادگستری کوار٬ پرونده اتهامی دیگری نیز در دادگاه انقلاب شیراز برای این چهار درویش تشکیل شده که هنوز برای آن قرار وثیقه تعیین نشده است.

این وکلا اظهار داشته‌اند که حدود یک ماه پیش قرار بازداشت این دراویش زندانی که نزدیک به هشت ماه از حبس آنان در بند امنیتی «عبرت» زندان عادل آباد می‌گذرد، برای چهارمین بار تمدید شده و قرار است جلسه رسیدگی دیگری در تاریخ ۱۷ دی ماه جاری در شعبه ۲ دادگاه انقلاب شیراز به ریاست قضاوت قاضی یزدانیان برگزار شود.

به گزارش مجذوبان نور؛ اینک پنج درویش در بند امنیتی زندان عادل‌آباد محبوس هستند که از میان آنان کسری نوری، وب‌نگار مجذوبان نور٬ به چهار سال و چهار ماه حبس تعزیری قطعی محکوم شده است.

مقاله قبلیحمله افراد ناشناس به دفتر کار دکتر مصطفی آزمایش در پاریس
مقاله بعدیانتقال مولوی نقشبندی امام جمعه راسک و یارانش پس از نزدیگ به ۲سال به بند عمومی زندان مرکزی زاهدان
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده