باستان شناسان استرالیایی از کشف بیش از صد و سی کوزه باستانی در ۱۵ نقطه مختلف کشور لائوس خبر داده اند. این کوزه‌ها به هزاران کوزه کهنسال دیگر که در این کشور کشف شده بودند، افزوده شده است.

کوزه‌های یادشده به یکی از پیچیده‌ترین و نامکشوف ترین رازهای باستان شناسی در شرق آسیا مبدل شده اند و محققان هنوز به درستی نمی‌دانند علت وجود این تعداد زیاد کوزه‌های بزرگ در نقاط مختلف این کشور با پراکندگی بسیار بالا چیست.

کوزه‌های یادشده در دشت‌ها و جنگل‌های مختلف لائوس پراکنده هستند و باستان شناسان غربی اولین بار در سال ۱۹۳۵ با تعدادی از آنها مواجه شدند. اما تحقیق هدفمند در این زمینه اولین بار از دهه ۹۰ میلادی آغاز شد. در آن زمان ۱۵ محوطه بزرگ دیگر که کوزه‌های مذکور در آنها پراکنده بودند، شناسایی شد تا تعداد کل این محوطه‌ها از ۱۰۵ مورد فراتر رود.

بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد قدمت این کوزه‌ها به زمانی مابین ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تا ۵۰۰ سال بعد از میلاد مسیح بازمی گردد. در مورد سازندگان و نیز کاربرد و علت ساخت این کوزه‌ها اطلاعات دقیقی وجود ندارد و ممکن است از آنها برای انجام برخی آئین‌های مربوط به خاک سپاری، ذخیره سازی آب و غیره استفاده شده باشد.

برخی از این کوزه‌ها چند تن وزن دارند و به نظر می‌رسد برخی از آنها توسط افرادی چندین کیلومتر جابجا شده باشند. باستان شناسان در حیرتند که حمل و نقل کوزه‌های سنگین مذکور در عصر باستان چگونه صورت گرفته و علت انتخاب محل‌های فعلی برای نگهداری آنها چیست.



به گزارش مهر به نقل از نیواطلس، علاوه بر این، صفحات بزرگ سنگی که احتمالاً به عنوان درهای این کوزه‌ها به کار می رفته اند در اطراف برخی از آنها شناسایی شده اند. بر روی برخی از این صفحات چهره نگاری‌هایی از انسان‌ها و بر روی برخی دیگر از آنها طراحی‌های هندسی قابل مشاهده است. باستان شناسان بر این باورند که هنوز تعداد بیشتری از این کوزه‌ها در نقاط جنگلی لائوس کشف نشده باقی مانده اند.

مقاله قبلیرژیم غذایی مردم قرون وسطی کشف شد
مقاله بعدیگزارش هفتمین دادگاه متهمان پرونده شرکت پدیده
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.