قهرمان زنده را عشق است..!

مصطفی عبدالهی که این روزها در بستر بیماری است با اشاره به اینکه حمایت از هنرمندان نباید مقطعی باشد تصریح کرد: از همکاران خود نیز گله‌مندم. روزی دوستی گفت “قهرمان زنده را عشق است” و گویا تا وقتی که انسان نردبانی برای بالا رفتن دیگران است مورد توجه قرار می‌گیرد در غیر اینصورت از یاد می‌رود.

عبدالهی که 13 ماه است در بیمارستان و خانه بستری است و نتوانسته در عرصه تئاتر فعال باشد، درباره وضعیت درمان خود و حمایت‌هایی که از وی صورت گرفته است به خبرنگار مهر گفت: مشغول مداوا هستم ولی حمایت‌هایی که انجام شده مقطعی و جزیی است و راه به جایی نمی‌برد. هزینه درمان و دارو افزایش پیدا کرده است و هر یک عدد آمپولی که باید مصرف کنم 7 میلیون تومان قیمت دارد. باید در هر دوره 4 تا 5 عدد از این آمپول را مصرف کنم. ضمن اینکه هزینه داروهای عادی مورد مصرف در ماه هم مبلغی حدود 800 هزار تومان هزینه دارد.

وی یادآور شد: حتی با داشتن دفترچه بیمه نیز هزینه یک آزمایش ساده 200 تا 300 هزار تومان می‌شود. این هزینه‌ها با هزینه‌های جانبی دیگر مثل تغذیه و داروها و آزمایش‌های دیگر ماهانه مبلغ بسیار سنگینی می‌شود که تأمین آن کار ساده‌ای نیست.

این هنرمند باسابقه تئاتر درباره حمایتی که صندوق حمایت از هنرمندان معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام داده است، تصریح کرد: سال گذشته صندوق مبلغی حدود 1 تا 2 میلیون تومان کمک کرد که این مبلغ حتی جوابگوی یک بار بستری شدن من در بیمارستان نشد زیرا سال گذشته 9 بار در بیمارستان بستری شدم. اینگونه حمایت‌های مقطعی راه به جایی نمی‌برد.

کار کردن در تئاتر من را زنده نگه می‌دارد..

عبدالهی با اشاره به ارائه درخواست تخصیص نوبت اجرای نمایش در یکی از سالن‌های مجموعه تئاتر شهر به اداره‌کل هنرهای نمایشی گفت: با وجود اینکه وضعیت جسمی مناسبی ندارم از اداره‌کل هنرهای نمایشی تقاضا کردم سالنی را در اختیارم بگذارند تا اثری را روی صحنه ببرم چون کار کردن در تئاتر من را زنده نگه می‌دارد. یک سال است که این درخواست را ارائه داده‌ام اما هنوز جواب مشخصی به من داده نشده است. حتی با این شرایط جسمی به دفتر آقای قادر آشنا رفتم و ایشان در آخرین ملاقاتی که در منزل بنده داشتیم گفت که سیدصادق موسوی، مدیر تئاتر شهر گفته که آبان و آذرماه در سالن سایه یا چهارسو نوبت اجرایی خواهم داشت اما هنوز همه چیز در حد حرف است.

 IMG11091184

این بازیگر و کارگردان تئاتر ضمن در پایان با گلایه از همکاران خود و هنرمندان تئاتر تصریح کرد: 13 ماه است که در بستر بیماری هستم و همکارانم هم من را فراموش کرده‌اند. روزی دوستی گفت “قهرمان زنده را عشق است” و من حالا معنای این جمله را درک کرده‌ام. انسان تا وقتی سر پا و نردبانی برای بالا رفتن دیگران است مورد توجه قرار می‌گیرد در غیر اینصورت وقتی روی صحنه نباشد از یاد می‌رود.

مصطفی عبدالهی هنرمندی است که طی سال‌های اخیر به دلیل ابتلا به بیماری سرطان و نیاز به پیوند مغز استخوان از عرصه تئاتر و فعالیت‌های تئاتری به دور بوده است و این در حالی است که تأمین هزینه‌های بالای دارو و درمان مشکلات متعددی را برای این هنرمند با سابقه ایجاد کرده است.

مقاله قبلیریدلی اسکات پاییز با “مشاور” به سینما می‌آید..
مقاله بعدی«هیو جکمن» قدرتمند ترین بازیگر مرد هالیوود..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.