یک منبع آگاه به پرونده عالیه مطلب‌زاده، فعال حقوق زنان گفت او از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی به سه سال حبس محکوم شده است. به گفته این منبع، حکم چند روز پیش به وکیل خانم مطلب‌زاده ابلاغ شده است و وکیل او ظرف مدت تعیین شده به این حکم اعتراض خواهد کرد.

عالیه مطلب‌زاده روز ششم آذر ماه ۹۵ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او  ۲۵ روز در سلول انفرادی ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی بود و پس از آن بار قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت آزاد شد.

ماموران وزارت اطلاعات پیش از بازداشت او در تاریخ در تاریخ ۲۷ مهرماه به طور ناگهانی به منزل آن‌ها وارد شده و پس از ساعت تفتیش خانه، برخی از وسایل شخصی عالیه، همسرش و دخترشان را با خود بردند. مدتی بعد از سوی وزارت اطلاعات درتماس با تلفن همراه عالیه از او خواست که برای تحویل مدارکش که در زمان تفتیش خانه ضبط شده به وزارت اطلاعات برود اما در آن‌جا در تاریخ ششم آذر ماه دستگیر و روانه زندان اوین شد.

صدرا عبداللهی همسر عالیه مطلب زاده در گفتگویی در تاریخ هشتم آذر ماه با اظهار اینکه اولین بار ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۵، یک روز پس از بازگشت همسرش از ورک شاپی در گرجستان، ماموران وزرات اطلاعات به خانه آنها آمده اند، گفت: «روز ۲۷ مهرماه، یک روز پس از بازگشت عالیه از سفر آقایانی از وزارت اطلاعات در ساعت ۱۰ شب به منزل ما به زور وارد شدند و با نشان دادن حکمی که محتوای آن تعقیب ضد انقلاب و داعش بود و بدون حکم تفتیش خانه، تا ساعت دو صبح خانه مان را تفتیش و هر چه وسایل شخصی، کاری و اوراق مهم هویتی من و عالیه بود را ضبط کردند. چند روز پس از این اتفاق، طی تماس تلفنی عالیه در روز اول آبان ماه به وزارت اطلاعات احضار شد. او آن روز هفت ساعت مورد بازجویی قرار گرفت.»

همسر عالیه مطلب زاده درباره محتوای بازجویی هفت ساعته همسرش گفت: «از او درباره سفرش به گرجستان پرسیده شده، عالیه برای شرکت در یک ورک شاپ آموزشی در مورد توانمند سازی زنان به گرجستان رفته بود و درست یک روز پس از اینکه بازگشت، ماموران وزارت اطلاعات به خانه ما آمدند. اما مگر شرکت در ورک شاپ جرم است؟ او جرمی مرتکب نشده است.»

به گزارش خبرمامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ عالیه مطلب زاده، عکاس و فعال حقوق زنان، عضو کمپین یک میلیون امضاء و کمپین حمایت از قربانیان اسید پاشی است. او همچنین فیلمی با عنوان «زنان قربانی خشونت در جامعه را فراموش نکنیم» را در مورد اسیدپاشی بر روی زنان ساخته است. برخی از عکس های او در درگیری کوی دانشگاه (۱۳۷۸) و عکسی که خانم نسرین ستوده در حالیکه دستبند به دست داشت را در مقابل ساختمان کانون وکلا به همراه همسرش نشان می داد، بسیار مورد توجه مطبوعات قرا گرفت.

مقاله قبلینماینده آمریکا در سازمان ملل: جمهوری اسلامی نمی‌تواند جهان را به گروگان بگیرد
مقاله بعدینماینده خرمشهر به ظریف هتاکی کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده