کروز در این فیلم نقش مردی را دارد که از یک عارضه در سرش رنج می برد. این عارضه باعث می شود او همه چیز را به صورت موزیکال بشنود. اما همین اندک اندک اورا به سمتی می برد که کل زندگی اش را موزیکال کند. این فیلم در کمپانی دیسنی ساخته می شود.

گفته می شود دیسنی در تلاش است تا میشل هازاناویشیوس را که به خاطر فیلم «آرتیست» جایزه اسکار را برد، جذب این فیلم کند تا کارگردانی آن را برعهده بگیرد. هازاناویشیوس اخیرا نیز کارگردانی فیلم کمدی دیگری را پذیرفته بود.

«باب موزیکال» از سال 2004 یعنی زمان نوشته شدن فیلمنامه آن بارها مطرح شده و باز به دست فراموشی سپرده شده است. در این سالها کارگردانان زیادی همچون آدام شانکمن ، فیل لرد و کریس میلر به ساخت آن علاقه نشان دادند.

همانطور که آهنگسازان بسیاری نیز از علاقه خود به ساخت موسیقی این فیلم خبر داده بودند. اما هیچ کدام انها به نتیجه نرسید. تا اینکه سر انجام، آلن لوب که کارهای موفقی برای بازی جنیفر آنیسون در کارنامه دارد، فیلمنامه ای براساس این طرح نوشت که مورد توجه واقع شد و مسیر این داستان را به سمت ساخته شدن پیش برد.

به گزارش بانی فیلم؛ اگر تام کروز واقعا این نقش را بپذیرد، این اولین فیلم او از سال 2012 به این سو خواهد بود که وی در آن نقشی کمیک دارد. او در این سال در فیلم «Rock of Ages» ایفای نقش کرد که اتفاقا فیلمنامه آن را نیز لوب نوشته یود.

IMDB

مقاله قبلیگلپا در گفتگویی با روزنامه شرق: ساز زندگی‌ام کوک است
مقاله بعدیمراسم گرامیداشت روز جهانی کارگر، روز ملی معلم و خبرنگار توسط زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.