دولت آمریکا از طریق دفتر حافظ منافع خود در ایران درخواست تبادل این زندانی را با با برخی بازداشت شده های ایرانی در آمریکا داده است.

وکیل امیر میرزایی حکمتی، زندانی ایرانی- آمریکایی تبار روز سه شنبه ۹ دی ماه به خبرگزاری ایسنا گفت دولت آمریکا از طریق دفتر حافظ منافع خود در ایران درخواست تبادل این زندانی را با با برخی بازداشت شده های ایرانی در آمریکا داده است. اگر چه ماری هرف، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا بلافاصله در واکنش به این خبر اعلام کرد که واشینگتن تبادل زندانی را پیشنهاد نکرده است.

ماری هرف به رویترز گفته است که «دولت آمریکا تبادل زندانی را برای آقای حکمتی پیشنهاد نکرده است. درست نیست.» او از دولت ایران خواست که حکمتی را سریعا آزاد کند همچنین دو شهروند دیگر آمریکایی را به نام های سعید عابدینی وجیسون رضاییان که در حال حاضر در زندان اوین هستند.

سید محمود علیزاده طباطبایی، وکیل امیر حکمتی که هم اکنون در زندان اوین به سر می برد در مورد اسامی زندانیانی که قرار است در مقابل آزادی آقای حکمتی تحویل داده شوند، گفت: «دقیقا در درخواست اسم افرادی که خواهان مبادله با امیر میرزایی حکمتی هستند بیان شده.» 

آقای طباطبایی در ادامه با اشاره به اینکه «مصلحت» نیست نامی از این افراد برده شود، گفته است: «ولی اگر قوه قضاییه صلاح بداند این موضوع را اعلام می‌کند.»

امیر میرزایی حکمتی در تاریخ ۲۴ مرداد سال ۱۳۹۰ وارد ایران شد و در تاریخ ۷ شهریور ماه ۱۳۹۰ دستگیر شد. بعدتر او در تاریخ ششم دی ماه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام همکاری با دولت متخاصم و عضویت در سازمان جاسوسی آمریکا (سیا) محارب و مفسد فی الارض شناخته و به اعدام محکوم شد.

او قبل از صدور حکمش در یک اعتراف تلویزیونی گفت که از سال ۲۰۰۱ به نیروی نظامی ارتش آمریکا ملحق شده و پس از آن به عنوان تحلیلگر امنیتی با ارتش همکاری می کرده است. پس از این اعتراف خانواده این زندانی گفته های او را تکذیب کرده و در گفتگوهایش با رسانه های خارجی اعلام کردند که امیر حکمتی فقط به دلی دیدار با مادربزرگش به ایران برگشته بوده است.

حکم اعدام این زندانی در دیوان عالی کشور نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران ارجاع داده شد. این شعبه پس از رسیدگی مجدد امیر حکمتی را به ۱۰ سال حبس محکوم کرد و این حکم در دادگاه تجدید نظر تهران تایید شد.

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛  امیر حکمتی از روز ۲۵ آذر ماه ۱۳۹۳ دست به اعتصاب غذا زد و نامه ای نیز خطاب به باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا نوشت. او در نامه خود از اوباما خواسته بود که همزمان با پیشرفت در مذاکرات اتمی با ایران او را نیز فراموش نکنند. او روز دوم دی ماه پس از قول مقامات ایرانی برای بررسی مجدد پرونده اش دست از اعتصاب غذا برداشت.

مقاله قبلیحمایت سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی از پیام اخیر میرحسین موسوی
مقاله بعدیموضع ارشاد درباره شجریان: نمی‌شود فردی هم معترض و منتقد شدید باشد، و هم بخواهد کار کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.