ادعاهای تازه ای در مورد فساد در جریان روند انتخاب میزبانان جام های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ مطرح شده است.

کمیته فرهنگ، رسانه و ورزش پارلمان بریتانیا مطالب تازه ای را منتشر کرده که روزنامه ساندی تایمز در اختیار این کمیته قرار داده بود.

بر اساس این داده ها، مسئولان انگلیسی پی‌گیر نامزدی این کشور برای جام جهانی ۲۰۱۸، مجموعه ای از شایعات و اطلاعاتی را گرد آوری کرده بودند که توسط شرکت های خصوصی و سفارتخانه های بریتانیا به دست آمده بود.

در میان این مطالب مدرک قطعی در مورد فساد وجود ندارد، اما جزئیاتی از چگونگی خرید رأی و سوءاستفاده ادعایی از قوانین پیچیده فیفا در آن مطرح شده است.

ساندی تایمز ادعا کرده که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در موفقیت این کشور برای کسب میزبانی جام جهانی ۲۰۱۸ نقش عمده ای داشته و حتی توانسته سپ بلاتر، رئیس فیفا را در لابی گری برای کسب آرا به کار گیرد.

ادعای دیگر این است که مسئولان روسیه با هدیه دادن یک تابلوی نقاشی که گفته می شود اثر پیکاسو بوده، حمایت میشل پلاتینی، رئیس فدراسیون فوتبال اروپا را جلب کرده اند.

به گزارش بی بی سی؛ همچنین گفته شده که قطر از نفوذی که به عنوان یک صادرکننده عمده گاز در بازار جهانی انرژی دارد، برای کسب میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ استفاده کرده است.

فیفا پس از آنکه در مورد عدم انتشار متن کامل گزارش مربوط به فساد در کسب میزبانی دو جام جهانی، به شدت مورد انتقاد قرار گرفت، بررسی پرونده را عملا به دادگاهی در سوئیس سپرد.

مقاله قبلیداستین هافمن در سازمان سیا به ادوارد اسنودن درس می‌دهد
مقاله بعدیهر آنچه که در برنامه نود ۱۰ آذر گذشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.