بنابه گزارشات رسیده  طرح جدید بیشرمانه و سرکوبگرانه بازجویان وزارت اطلاعات و زندانبانان  علیه زندانیان سیاسی و عادی در زندان مرکزی زاهدان .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛از مدتی پیش زندانبانان زندان مرکزی زاهدان یک جنگ روانی و غیر انسانی علیه زندانیان سیاسی وعادی بکار گرفته اند.آنها در حال پیش بردن یک طرح بیشرمانه و سرکوبگرانه در این زندان هستند.این طرح غیر انسانی به این شکل می باشد که هر زندانی می بایست مبلغ ۱۰.۰۰۰ تومان به زندانبانان بپردازد تا زندانبانان  به تلفنهای عمومی در زندان دستگاه شنود ووب کم وصل کنند و مکالمات تلفنی زندانیان با اعضای خانواده هایشان مانند همسر، مادر و غیره را ضبط نمایند.آنها به زندانیان اعلام کرده اند که در صورت عدم پرداخت مبلغ فوق تلفنها را قطع خواهند نمود.

زندانبانان  در مرحله اول اقدام به قطع ۲ روزه تلفن در روزهای پنجشنبه و جمعه نمودند ولی با اعتراضات گسترده زندانیان مواجه و ناچار به وصل مجدد آنها شدند.اما دوباره فشارها بر زندانیان اوج گرفته است و به آنها گفته شده است که این بار قصد دارند تلفنها را به مدت یک ماه قطع نمایند.

در حال حاضر تنها وسیله اطلاع یافتن خانواده ها از وضعیت عزیزانشان از طریق تلفن می باشد.چرا که ملاقات حضوری امکان پذیر نمی باشد و خانواده هایی که برای ملاقاتهای کابینی مراجعه می کردند با بازرسیهای بدنی توهین آمیز مواجه می شدند و به این دلیل آنها ترجیح می دهند که از طریق تماس تلفنی از وضعیت عزیزانشان مطلع شوند.

این طرح بیشرمانه و غیر انسانی توسط بابایی رذیس سازمان زندانهای استان، خسروی رئیس زندان ، غلامی شکنجه گر و رئیس اطلاعات زندان و نارویی رئیس بازرسی زندان در حال به اجرا گذاشتن می باشد.

لذا از مراجع بین المللی ،خواستار قرار دادن نام این جنایتکاران علیه بشریت در استان سیستان و بلوچستان در لیست ناقضین بین المللی حقوق بشر هستیم.اسامی این افراد به قرار زیر می باشد:محمد مرزیه دادستان زاهدان،مه گلی رئیس شعبه ۱ دادگاه انقلاب زاهدان که از سرکوبگران هموطنان اهل سنت و صادر کننده تعداد زیادی از اعدام های سیاسی در استان سیستان و بلوچستان می باشد. بابایی مدیر سازمان زندانهای استان، خسروی رئیس زندان مرکزی زاهدان، غلامی رئیس اطلاعات زندان و از شکنجه گران زندان، نارویی رئیس بازرسی زندان و از شکنجه گران.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، اخاذی از زندانیان، به منظور شنود مکالمات خصوصی آنها با خانواده هایشان را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت  علی خامنه ای ولی فقیه رژیم و سایر آخوندهای همدست وی است .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۲ خرداد ۹۲ برابر با ۲ ژون ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیآزادی صالح مرادی پس از ۲۲ ماه حبس..
مقاله بعدیسفر عارف با مترو به بازار تهران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده