به گزارش تسنیم به نقل از فرانس 24؛ طبق اسناد دادگاه به تاریخ 26 ژوئن پزشکان معالج نلسون ماندلا اعلام کردند که وی درحالت موسوم به مرگ مغزی قرار داشته و از این رو به خانواده وی توصیه کردند که دستگاه‌های تنفس مصنوعی را که درحال حاضر زندگی ماندلا به آنها وابسته است قطع کنند.

طبق این اسناد خانواده ماندلا نیز به صورت جدی در حال بررسی این گزینه بودند.

این سند توسط وکیل خانوادگی ماندلا تنظیم و تقدیم دادگاه عالی کیپ شرقی آفریقای جنوبی شد.

اقدام اخیر پس از گزارش جاکوب زوما مبنی بر وخامت اوضاع ماندلا و به تعویق انداختن سفرش به موزامبیک صورت گرفت.

این در حالی است که یک روز بعد رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی از پایدار بودن و در عین حال وخامت وضعیت ماندلا خبر داده بود و این اظهارا نظر دولت آفریقای جنوبی درباره وضعیت ماندلا ادامه داشته است.

مقاله قبلیتیم فوتسال ایران به فینال رسید..
مقاله بعدیاستقرار حکومت ملی، لازمه رسیدن به آزادی و رفاه اقتصادی پایدار
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.