۲۰۱۸ سالی پربرکتی برای سینمای آمریکا بود و میزان فروش فیلم‌های سینمایی در گیشه‌های داخلی این کشور به بالاترین حد خود در تاریخ رسید.

 سال ۲۰۱۸ میلادی، همانطور که در گزارش‌های متعددی به آن پرداخته شده است، سالی طلایی برای صنعت سینمای آمریکا بود و تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که میزان فروش گیشه‌ای در سینمای این کشور به بالاترین رکورد خود در طول تاریخ رسید.

هالیوود بعد از رهایی از ابتلای خود به ساخت دنباله‌های بیش از حد و آشفتگی در رد و بدل شدن حق امتیاز ساخت فیلم بین استودیوهای مختلف، توانست به کمک ترکیبی درست و سالم از انواع تولیدات سینمایی مخاطبان خود را دوباره مجذوب سالن‌های سینما کند و با خلق فیلم‌های پرفروش و سورپرایزهایی که دنباله‌های آنها می توانند مدت‌ها ادامه داشته باشد، ورق را به نفع خود برگرداند.

اما این رکوردشکنی را می‌توان با دقت بیشتری تحلیل کرد و آنچه در ادامه می آید موارد سرنوشت‌سازی است که به زعم کارشناسان ورایتی عامل موفقیت سینمای آمریکا در سال ۲۰۱۸ بوده است:

۱ – باکس‌آفیس داخلی آمریکا امسال با ۱۱.۹ میلیارد دلار فروش، افزایشی ۷ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۷ را تجربه کرد. این امر مدیون بلاک‌باسترها یا همان فیلم‌های طلایی و پرفروشی است که امسال از دل اکثر استودیوها بیرون آمده و اکران شدند. فیلم هایی چون «انتقام‌جویان: جنگ ابدیت» دیزنی، «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» یونیورسال، «ددپول۲» از فاکس، «ونوم» سونی و فیلم‌های آرام و پیوسته بفروشی چون «یک مکان ساکت» از پارامونت و «ستاره‌ای متولد می‌شود» از برادارن وانر. البته که در این میان فیلم‌های مفتضح در گیشه‌ نیز وجود داشتند اما در مجموع سال گذشته دوره خوبی برای هالیوود بود و چشم‌انداز سال ۲۰۱۹، ادامه همین روند را نشان می‌دهد.

۲ – «پلنگ سیاه» برنده بزرگ امسال آمریکای شمالی بود و با ۷۰۰ میلیون دلار فروش داخلی به سومین فیلم پرفروش تاریخ سینمای آمریکا تبدیل شد. تماشای این فیلم سنت شکن به یک امر واجب میان سینمادوستان تبدیل شد و درنهایت بیش از ۱.۳ میلیارد دلار فروش جهانی داشت. آیا مجسمه طلایی اسکار برای این فیلم، ایستگاه بعدی استودیوی مارول در راه رسیدن به قله افتخار خواهد بود؟

۳ – جوانان هنوز به سالن‌های سینما می روند. مطابق آمار ۶۴.۴ درصد سینماروها در آمریکا بین ۱۸ تا ۴۴ سال دارند و این یعنی برای این قشر جوان با وجود سرویس‌های راحت آنلاینی همچون نتفلیکس، تجربه حضور در سالن سینما یک امر دلپذیر محسوب می‌شود.

۴ – سینما رفتن در سال ۲۰۱۸ گرانتر شد. میانگین قیمت بلیت سینما در آمریکای شمالی امسال به ۹.۳۸ دلار رسید که افزایشی ۴۳ سنتی نسبت سال گذشته را نشان می‌دهد. البته این میانگین شامل همه بخش‌های کشور از جمله مناطق ارزان‌قیمت روستایی و خارج شهری است، وگرنه پیدا کردن بلیت زیر ۱۰ دلار در شهرهایی چون نیویورک و یا لس‌آنجلس بیشتر به یک شوخی می‌ماند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، ۵ – هالیوود امسال یکی دو ریسک انجام داد و البته جواب بسیار مطلوبی گرفت. امسال نیز مانند هر سال دیگری فصل تابستان سهم بزرگ و نیروی قدرتمندی در افزایش آمار مخاطبان داشت اما امسال استودیوها بر خلاف سنت همیشگی، برای اکران فیلم‌های طلایی خود منتظر ماه‌ها یا مناسبت‌های خاصی چون عید شکرگذاری و یا کریسمس نماندند و فیلم‌های بزرگ در طول سال پخش شدند. این ریسک پاداش خود را با چهار ماه رکوردشکن پرداخت: فوریه با «پلنگ سیاه»، آوریل با « انتقام‌جویان: جنگ ابدیت» و «یک مکان ساکت»، ماه جون با «شگفت انگیزان۲» و «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» و اکتبر با «ونوم» و «ستاره‌ای متولد می‌شود» و این یعنی اثبات این موضوع که هیچ وقتی برای پول آوردن زمان بد محسوب نمی‌شود.

مقاله قبلیملکه بریتانیا از کریستوفر نولان تجلیل می‌کند
مقاله بعدیصادق آملی لاریجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت و عضو فقهای شورای نگهبان شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.