بنابه گزارشات رسیده  صبح دیروز زندانی سیاسی تبعیدی ایرج محمدی که برای درمان به بهداری زندان مرکزی زاهدان مراجعه کرده بود مورد ضرب و شتم وحشیانه مسئولین بهداری زندان قرار گرفت.

روز شنبه ۲۷ مهرماه زندانی سیاسی تبعیدی ایرج محمدی جهت درمان بیماری اش که در اثر شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات به آن مبتلا شده است به بهداری زندان مراجعه نمود ولی یوسفی رئیس بهداری و فردی به نام عبدالحمید محمدیان او را به یکی از اتاقهای بهداری زندان برده و بجای درمان وی، او را با مشت و لگد شدیدا مورد ضرب و شتم قرار دادند.

در اثر این ضرب و شتم های وحشیانه، زندانی سیاسی ایرج محمدی از ناحیه قفسه سینه دچار آسیب گردیده و تنفس وی دچار مشکل حاد شده است .

زندانی سیاسی ایرج محمدی پس از پایان ضرب و شتم وحشیانه به منظور شکایت علیه این افراد به غلامی رئیس اطلاعات زندان مراجعه نمود و شکایت خود را به صورت کتبی به وی داد. اما غلامی شکایت وی را نپذیرفت و با تهدید به او گفت: که تو حق نداری علیه مسئولین زندان شکایت کنی.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، ضرب وشتم وحشیانه زندانی سیاسی ایرج محمدی را بجای درمان وی محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۷مهر۱۳۹۲ برابر با ۱۹ اکتبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

 

مقاله قبلیهفت کودک بر اثر انفجار مین در مریوان زخمی شدند
مقاله بعدیاعتراضات گسترده زندانیان زندان زاهدان باعث فرار بابایی رئیس سازمانهای استان شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.