به گزارش صندوق بین‌المللی پول، اقتصاد ایران تا برداشته شدن تحریم‌ها با سختی مواجه خواهد بود. اما در سال آینده و در صورت پایان تحریم‌ها، ایران خواهد توانست با افزایش صادرات نفت به رشد اقتصادی ٤ یا ۵ درصدی برسد. این صندوق دولت ایران را در تک‌نرخی کردن ارز تشویق می‌کند.

صندوق بین‌المللی پول در آخرین گزارش خود در بارۀ ایران که روز ۲۱ دسامبر/۳۰ آذر منتشر شد، با اشاره به کاهش شدید بهای نفت، می‌نویسد: «موقعیت مالی دشوار شرکت‌ها و بانک‌ها و همچنین تأخیر و تعلل مردم و مؤسسات در سرمایه‌گذاری به طور محسوس فعالیت اقتصادی را کند کرده است».

این تأخیر و تردید به خاطر “فضای انتظاری” است که در ارتباط با چشم‌انداز لغو تحریم‌ها در ایران به وجود آمده است.

بر اساس پیش‌بینی این صندوق، شاخص رشد اقتصادی ایران که در سال ۱۳۹۳ به حدود ۳ درصد رسید، احتمالاً برای سال ۱۳۹۴ نزدیک به صفر خواهد بود. نرخ تورم نیز حوالی ۱۴ درصد باقی می‌ماند.

پیش‌بینی‌های امیدوارانه

گزارش صندوق بین‌المللی پول می‌افزاید: «پیش‌بینی‌ها برای سال ۱۳۹۵ به دلیل چشم‌انداز لغو تحریم‌ها، مثبت‌تر است. تولید بیشتر نفت، هزینه‌های کمتر در امور مالی و معاملات بازرگانی و بالاخره دسترسی به دارایی‌های خارجی می‌تواند نرخ رشد را به ۴.۵ تا ۵.۵ درصد برساند».

افزایش تولید و صادرات نفت ایران، بر تمامی اقتصاد کشور تأثیر مثبت خواهد داشت و از سوی دیگر اقدامات صرفه‌جویانۀ دولت و سخت‌گیری در بودجه‌ها می‌تواند تورم را به زیر ۱۰ درصد بکشاند.

صندوق بین‌المللی پول به دولت روحانی توصیه می‌کند که برنامه‌های تازۀ خود را برای ایجاد رونق و پویایی اقتصادی محتاطانه به کار ببندد و مراقب تأثیر آنها بر میزان تورم باشد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ این صندوق در عین حال از برخی تصمیمات دولت، مثل تک‌نرخی کردن ارز تا حداکثر نه ماه دیگر استقبال می‌کند و دولت ایران را به پایان دادن هرچه سریع‌تر سیاست نرخ‌های گوناگون و محدودیت‌های موجود در بازار ارز تشویق می‌نماید.

مقاله قبلیپیدا شدن گذرنامه‌های جعلی سوری در آلمان
مقاله بعدیبیانیه اهل قلم در اعتراض به بازداشت نویسندگان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.