شرکت “Astride Bionix” با استفاده از صندلی پوشیدنی “لکس” سرمایه خود را بیش از انتظار اولیه افزایش داد.

 چند وقت پیش شرکت “Astride Bionix” یک صندلی پوشیدنی تحت عنوان “لکس”(Lex) اختراع کرد که به بهبود وضعیت نشستن و راحتی بیشتر کمک می‌کند.

قیمت این صندلی تاشو ۲۵۰ دلار بوده و به یک پد متصل می‌شود که در پشت کاربر قرار دارد و با استفاده از دو پایه خود هر جایی را برای نشستن آماده می‌کند.

“لکس” در اصل برای استفاده کارگران کارخانه‌های مختلف طراحی شده است اما برای استفاده روزمره افراد نیز یک گزینه مناسب به شمار می‌رود. صندلی دو پایه “لکس” از آلومینیوم ساخته شده و تنها یک کیلوگرم وزن دارد.

طراحی این صندلی به گونه‌ای است که هنگامیکه فرد در حالت نشستن قرار می‌گیرد این صندلی به طور خودکار باز شده و به شکل یک صندلی در می‌آید.

همچنین می‌توان آن را درون کوله‌پشتی قرار داد. لکس مجهز به یک پنل انعطاف‌پذیر است که تا ۵۰ درصد از فشار وارده به بدن می‌کاهد.

حال سرمایه شرکت سازنده این صندلی از هدف اولیه خود یعنی ۵۰ هزار دلار بیشتر شده و به مبلغ چشمگیر ۱۴۳ هزار دلار رسیده است.

شرکت “Astride Bionix” در تبلیغ صندلی خود اینگونه نوشته است: تقریبا همه ما تاکنون به دلیل وضعیت بد نشستن دچار مشکل شده‌ایم و در رفت‌وآمدهای طولانی احساس خستگی کرده‌ایم.

این مشکلات جسمی بسیار آزاردهنده بوده و با برنامه‌های هوشمند و یا وسایل دیجیتال هم قابل حل نیستند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، صندلی لکس یک وسیله پوشیدنی بیونیک است که باعث افزایش استقامت و راحتی می‌شود و می‌تواند به عنوان ابزاری برای کاهش فشارهای جسمی که اصولا بر ستون فقرات وارد می‌شود، مورد استفاده قرار گیرد.

مقاله قبلیجزئیات نقض حکم قتل عمد در پرونده محمدعلی نجفی
مقاله بعدیعربستان: در قبال حمله به تاسیسات آرامکو واکنش مناسب نشان می‌دهیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.