یک فیلمساز و دو آهنگساز ایرانی مجموعا به ۱۸ سال زندان محکوم شدند.

مهدی رجبیان، آهنگساز و بنیان‌گذار سایت “برگ موزیک”؛ حسین رجبیان، فیلمساز مستقل و یوسف عمادی، آهنگساز هرکدام به پنج سال حبس به اتهام توهین به مقدسات و یک سال حبس برای تبلیغ علیه نظام و جریمه نقدی چند میلیون تومانی محکوم شده‌اند.

این احکام را قاضی مقیسه، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب صادر کرده و هنرمندان محکوم شده در شعبه ۵۴ دادگاه انقلاب درخواست تجدیدنظر کرده‌اند.

خبر بازداشت این سه تن بدست نیروهای امنیتی سپاه پاسداران در مهر ماه سال ۱۳۹۲ منتشر شد. مهدی رجبیان در همان سال در حال ضبط پروژه پژوهشی تاریخ ایران به روایت سه تار بود. او مدیریت وبسایتی ویژه موسیقی زیرزمینی ایران را برعهده داشت.

حسین رجبیان هم پس از اتمام اولین فیلم سینمایی‌اش بازداشت شد.

خبر بازداشت این سه تن در آذر ماه همان سال با واکنش بیش از چهارصد خبرنگار و هنرمند سینما و موسیقی مواجه شد که از علی جنتی، وزیر ارشاد خواستار آزادی بی قید و شرط آنها شده بودند.

به گزارش صدای آمریکا؛ این بازداشت در گزارش سالانه احمد شهید، گزارشگر ویژه امور حقوق بشر ایران نیز بازتاب داشت. این سه هنرمند با گذراندن بیش از دو ماه زندان انفرادی در بند دوی الف زندان اوین در حال حاضر با قید وثیقه آزاد هستند.

مقاله قبلیارتش آمریکا از کشته شدن سه عضو ارشد داعش خبر داد
مقاله بعدیواقعیت ماجرای بیمارستان اشرفی چه بود؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.