سید صادق طباطبائی، سخنگوی دولت موقت جمهوری اسلامی در دوره مهندس مهدی بازرگان و خواهرزاده امام موسی صدر بر اثر ابتلا به بیماری سرطان ریه در سن ۷۱ سالگی درگذشت.

صادق طباطبائی از افراد نزدیک به خانواده‌های صدر و آیت الله خمینی بود که در روز دوازدهم بهمن سال ١٣۵٧ به همراه  خمینی به ایران آمد اما وی به دلیل ویژگیهای ظاهری و رفتاری متفاوت، مورد توجه بسیاری قرار داشت.

83447_413

سید صادق طباطبائی، خواهرزاده امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان و برادر همسر سید احمد خمینی، فرزند آیت الله خمینی و از اقوام نزدیک همسر سید محمد خاتمی، رئیس جمهوری پیشین جمهوری اسلامی بود.

آقای طباطبائی، در ابتدا در وزارت کشور، عهده دار سمت معاونت سیاسی و اجتماعی این وزارتخانه بود و مسئولیت برگزاری رفراندم روز ١٢ فروردین ۱۳۵۸ را برعهده داشت.

در دولت مهدی بازرگان، معاون سیاسی نخست وزیر و سخنگوی دولت موقت بود و بعنوان وزیر مشاور این دولت نیز فعالیت می نمود وی تا پس از استعفای مهندس مهدی بازرگان تا زمان زیاست جمهوری محمد علی رچائی باحکم شورای انقلاب، سرپرستی نخست وزیری را عهده دار شد.

57605404268433624318

سید صادق طباطبائی، در نخستین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی نامزد شد اما به سبب کسب آرای اندک، نتوانست پیروز انتخابات باشد و ابوالحسن بنی صدر به ریاست جمهوری برگزیده شد.

به گزارش خبرگزارش فرانسه؛ آقای طباطبائی در پاریس هم مسئولیت هماهنگی بسیاری از دیدارهای  خمینی را بر عهده داشت.

سید صادق طباطبائی، در دوران جنگ ایران و عراق، به سواستفاده در زمان خرید اسلحه برای دولت جمهوری اسلامی متهم شد، اما با بررسی قضائی وی از این اتهام تبرئه شد.

او پس از مدتی در فرودگاهی در آلمان با یک بسته تریاک دستگیر شد اما دادگاهی در آلمان وی را از این اتهام تبرئه نمود، هرچند برخی بر این باورند که وی با پا درمیانی سفارت جمهوری اسلامی از این اتهام تبرئه شد.

سید صادق طباطبائی، پس از تبرئه از این اتهام و آزادی از زندان آلمان، هیچگونه مسئولیتی در نظام جمهوری اسلامی نداشت.

صادق طباطبائی روز دوم اسفند پس از یک دوره بیماری در شهر دوسلدورف آلمان درگذشت.

مقاله قبلیدرمان سکته و بیماری‌های قلبی با نانو پهپادهای دانشمندان ایرانی
مقاله بعدیسزار فرانسه برندگانش را شناخت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.